patrick van den brande

Eerste stappen met nieuw team

2012-01-23T06:08:00.000-08:00

Vorige week gingen we naar de eerste bijeenkomst van mijn nieuwe team "Best of Europe Handbike Team"
De ploeg bestaat uit zowel competitieve als recreatieve leden. Het bestuur wist ons aangenaam te verrassen met de vooruitzichten voor het nieuwe handbike seizoen. Wij moeten natuurlijk allemaal ons steentje bijdragen om de ploeg te laten groeien en onze naam waar te maken. Het bestuur, de renners en ook de mensen achter de schermen staan klaar om erin te vliegen.

Vrijdag, zaterdag en zondag stond al meteen het grootse fietsevenement Velofollies op het programma waar we ons van onze beste kant mochten voorstellen aan het grote publiek. Het was zeer fijn om te ervaren dat vele mensen spontaan uitleg kwamen vragen en ook in onze handbike ter plaatse kropen.
Wim Decleir werd zelfs uitgenodigd in het bekende praatcafé van de beurs waar bekende vlamingen zoals Johan Museeuw, Ludo Dierckxsens e.a. te gast waren.

voor meer foto's, klik hier

2012

2012-01-10T13:56:00.000-08:00

Een nieuw jaar, vol goede voornemens en mooie vooruitzichten. Toch ben ik het jaar gestart met enige tegenvallers. .. We zijn nog maar 10 dagen ver en ik heb al een waslijst van kwaaltjes gehad, om te beginnen 2 dagen koorts, dan een ongelukje gehad waarmee ik op de spoedafdeling te Gent beland ben en daarbovenop nog een blaasontsteking, nog maar te zwijgen over de nevenwerkingen van de antibiotica. Mijn trainingen zijn dan ook wat aangepast.
Met Ilse gaat het ondertussen al de goede richting uit, beetje bij beetje komt ze al meer uit haar zetel.
Binnen 3 weken vertrekken we naar Lanzarote waar de zon er ons hopelijk allebei zal doorhalen.

2011-12-28T05:21:00.000-08:00

en nu ... de verrassingsweek

2011-12-11T11:07:00.000-08:00

Met nog 2 weken te gaan tot Kerst, ben ik nog steeds op zoek naar de kerstsfeer. Vorige jaren stond de kerstboom met pakjes en nog vanalles al te pronken rond deze tijd. Nu is hier nog niks te bespeuren.
Alles moet hier worden afgelast omdat Ilse nog steeds plat ligt. We werden uitgenodigd door Svetlana om naar de kerstmarkt te gaan in Aken, een fotoshoot bij Feniks, een verrassingsfeestje voor Liesbeth, een kerstmarkt in Avekapelle... alles hebben we moeten laten schieten.
Maar vanuit haar zetel kan ze ook verrassend uit de hoek komen: ze heeft op haar manier mijn kerstpakjes al weten te regelen. En wat voor een pakjes.... de eerste verrassing is een reisje met ons 2 naar Lanzarote in februari. Daar kan ik al meteen eens proeven van de eerste wedstrijd van het seizoen.
De tweede verrassing is dat ik bij een nieuw team aangesloten ben voor de volgende 2 seizoenen, nl Best of Europe Handbike Team. Dit kwam totaal onverwacht want ik had oorspronkelijk in gedachte om alleen verder te gaan.
Als dit geen kerstpakjes zijn , dan weet ik het niet meer.
Het geeft me een serieuze boost om nog harder te trainen dan vorige winter. Het betere weer dit jaar helpt natuurlijk ook om meer te trainen. En met behulp van mijn SRM systeem gaat het me ook beter af nu ik mijn hartslagmeter heb kunnen weggooien.

een bewogen week

2011-12-01T13:20:00.000-08:00

De voorbije dagen is het hier al wat geweest. De rust van de voorbije weken was ineens voorbij.
Het begon zaterdagochtend toen Ilse door haar rug ging. Ze heeft altijd last van haar rug, maar deze keer wou ze een dokter zien en dat betekende niet veel goeds. Maandag naar huisarts, dinsdag onder de scan en vandaag naar de specialist. Resultaat: een hernia. Het goede nieuws is dat ze niet geopereerd moet worden, met een paar epiderales en véél rust zou ze erdoor moeten geraken.
Anderzijds waren er ook plezantere dingen: dinsdag kregen we een pakje vanuit Heidelberg, Duitsland, waar een kadootje inzat van de organisatie van HCT om uit naam van de handbikers Ilse te bedanken voor haar fotoreportages van het voorbije jaar. Nen dikke merci jongens !!!!
Woensdag werden we verrast met een bezoek van Filip die ons zijn nieuw speeltje kwam voorstellen. Ne Porsche om U tegen te zeggen! Wat een machien. Ongelooflijk schoon. Zelfs de buren kwamen een kijkje nemen.
Mijn trainingen gaan ondertussen rustig verder al zal het vanaf nu binnen te doen zijn want de weergoden voorspellen niet veel positiefs meer.
Nog even en het is alweer de nieuwjaarsperiode, hoog tijd om aan de pakjes beginnen te denken. Wie weet wat de kerstman dit jaar brengt ....

Tijd om er terug in te vliegen

2011-11-17T12:04:00.000-08:00

Half november, tijd om terug in gang te schieten. Mijn winterstop heeft langer geduurd dan gepland was, en het heeft me eens deugd gedaan. Mijn doorligwonde is genezen en ik voel me uitgerust. Fitnesstraining en rustig opbouwen met de fiets staan de eerste weken op mijn programma. Vanaf nu kan ik gaan trainen met behulp van mijn SRM. Dat zal toch wel anders verlopen dan de vorige jaren toen alles afhing van mijn hartslag. Ik verwacht er veel van.
Ondertussen is de wielerpiste in Affligem opengegaan en die ga ik eerstdaags toch eens uittesten. Ilse staat al klaar om er direct een fotoshoot te doen. Als het van haar afhangt mag het nieuwe seizoen morgen al herbeginnen.

HCT medailles van 2011

het zit erop voor 2011

2011-10-13T11:29:00.000-07:00

Als afsluiter van het seizoen, maakte Ilse een collage van alle buitenlandse wedstrijden, klik hier om ze te bekijken. Ondertussen geniet ik van de verplichte rust om mijn doorligwonden te laten genezen. Alhoewel "genieten" niet het juiste woord is want het steekt al ferm tegen.

Heidelberg Marathon 2011

2011-10-10T13:19:00.000-07:00

Afsluiter van dit jaar was de marathon in Heidelberg. Met een toch wel bang hartje vertrokken we zaterdag. Na onze hectische avonturen van de voorbije weken waren we op onze hoede voor onverwachte verrassingen. Van verrassingen gesproken, Heidelberg werd één grote verrassing voor ons beiden, maar deze keer wel plezante!!
Het hotel kon niet slecht zijn, we hadden een kamer met king-size-bed geboekt in het Marriott Hotel. Het hotel, de inschrijving en het parcours lagen allemaal dichtbij mekaar. Bij de inschrijving liepen we Nico en Stefaan tegen het lijf. Samen met Stefaan zijn we een bus opgestapt om een korte rondrit te maken van het parcours. Naderhand konden we nog genieten van een lekkere nuddle party. Ilse werd verrast door één van de organisatoren die haar een perskaart gaf. Ze kon haar geluk niet op.
Zondagochtend verlieten we al snel onze prachtige kamer opdat we ons in alle rust konden installeren dicht bij de start. De parking die we in gedachten hadden was al niet meer toegankelijk. We kregen een bekend gezicht in de gaten, Michael Baier, die ons naar een andere parkeerplaats bracht. Van zenuwen had ik geen last, wel van de koude. De gevreesde regen was uitgebleven, alleen de koude heeft ons serieus verrast .
De opwarming verliep niet zoals ik wou. Het draaide niet maar bleef er gelaten bij. Ik zou het wel zien.
Met ongeveer 150 man stonden we aan de start, wat echt wel héél veel is. Ilse wist niet waar eerst fotos te trekken. Ze kon haar hartje ophalen.
De start was zoals altijd héél snel, ookal zat er na amper 1 kilometer direct een brug in.Eens over de brug hadden we nog een scherpe bocht gevolgd door een kleine 10 km rechtdoor, daar kon ik juist niet aansluiten bij de groep voor mij. Wij zijn dan met 3 gevallen en hebben aangesloten bij een achteropkomende groep. Omdat ik wist wat er nog lag aan te komen aan de overkant van het water, heb ik mezelf rustig in de groep gezet. Halfweg van de koers ben ik vooraan gaan aflossen wat goed aanvoelde. De laatste 8 km van de koers waren zwaar, er waren nog een paar versnellingen die ik goed kon opvangen. Omdat de straat half afgebakend was, was het moeilijk om in te halen en een goede plaats uit te zoeken voor de eindsprint. In de laatste 400 meter was de straat opnieuw breder en ging de groep sprinten. Ik zag links nog een gaatje waar ik voluit ingedoken ben om dan de beste sprint van mijn ganse seizoen te rijden. Tot mijn grote verbazing won ik de sprint van de groep. Supergevoel!!
Ik had ook mijn persoonlijk record verbroken met bijna 5 minuten. 1.13.10 was mijn tijd voor de afgelegde marathon. De eindstreep van de race (44km) haalde ik op 1.18.25
Mijn jaar 2011 is meer dan geslaagd.

De uitslagen vind je HIER

Na de koers waren we uitgenodigd voor de HCT ceremonie waar prijzen uitgereikt werden van het HCT klassement. Aan Ilse was voorafgaandelijk gevraagd geweest al haar fotos van de betreffende wedstrijden binnen te leveren voor een diashow. Tijdens een magnifiek buffet werden de prijzen uitgereikt. Ik mocht als 7de in mijn categorie naar voor gaan. Toen alle categorieën uitgedeeld waren, was er echter nog een speciale categorie aan de beurt, nl. de fotografen. Nu mocht Ilse, samen met Brigitte Neuske, naar voor gaan waar ze een prijs mocht ontvangen voor de mooie fotoreportages die ze telkens gemaakt had. Voor de verandering werden er fotos van haar genomen. Ze was helemaal ondersteboven van deze verrassing. Ze is toch met een kampioenenjacket vertrokken, waar ze heel fier op is.

Fotoreportage van de marathon, klik HIER

Fotoreportage van de HCT ceremonie, klik HIER

Keulen Marathon 2011

2011-10-03T13:55:00.000-07:00

Zaterdagmiddag vertrokken we met het ganse gezin richting Keulen. We waren vrij gerust, het was immers maar 250 km rijden, we zouden mijn startnummer gaan afhalen en dan de stad bezichtigen ... Maar het liep iets anders. Nadat we ingecheckt waren in het hotel, vertrokken we naar de marathon expo. Dan ging het mis. Het kostte ons 2.30u om er te geraken. Door de betoging waren de straten volledig dichtgelopen en konden we niet bij de expo komen. We moesten de auto achterlaten en te voet verder.
Omdat we niet wisten waar we juist moesten zijn, liepen we verloren en belandden we midden in de betoging.. We probeerden ons uit de voeten te maken en in al onze haast staken we ergens een kruispunt over waar dat blijkbaar niet mocht. De duitse politie had ons snel bij onze kraag. Ja, leg het maar eens uit in t duits. Niet simpel!
Nadat we onze auto teruggevonden hadden, wat ook nog een tijdje geduurd heeft, zijn we naar het hotel waar Ward verbleef gereden. Hij kon ons wel geruststellen maar toch ...
Zondagmorgen vertrokken we al rond 7 u aan ons hotel met een klein hartje. Een dik uur later dwaalden we nog steeds rond, ze stuurden ons zelfs op het parcours en de parking mochten we niet op. Dan maar terug naar Ward, hij zou ons wel voorrijden.
Om half negen stonden we uiteindelijk geparkeerd en konden we uitpakken.
De goesting was ver te zoeken om te starten.
Rond 11 u stonden we allemaal opgesteld aan de startlijn. Wat de voorbije wedstrijden voor mij steeds begon te verbeteren was een goede start nemen, dit mislukte deze keer volledig. Ik schakelde constant verkeerd en verloor veel tijd en een goede plaats. De groep was weg, ik probeerde nog met een andere handbiker om aan te sluiten maar dat was tevergeefs. We zijn aangepikt bij de groep die acher ons zat. We reden met ongeveer 15 man de ganse marathon verder. Ik voelde me wel sterk in deze groep en nam veel kopwerk voor mijn rekening. In de laatste kilometers zijn er nog een paar demarages geweest, ik heb mezelf toen rustig gehouden omdat ik niet wist hoe de laatste kilometer was.
Op ongeveer een kilometer voor de finish voelde ik dat de groep zenuwachtig werd. Toen er eentje demareerde net voor de brug, ben ik ook vol doorgegaan. Ik kon hem echter niet meer bijbenen maar ik was wel sterk genoeg om de rest van de groep achter te laten.
Ik eindigde 8ste in mijn categorie en 16de in het algemeen klassement met een tijd van 1.18.24.
Toen ik achteraf al een klein half uur aan de auto stond te wachten, kwam mijn vrouwtje er eindelijk door... ze was slechtgezind, boos en teleurgesteld. Ze was zoals het al het ganse weekend was geweest, van her naar der gestuurd, nergens doorgang, niet genoeg foto's kunnen nemen naar haar goesting.
Nooit of nooit zou ze nog naar Keulen komen. Ik denk als ik hier volgend jaar terug wil starten, het zelf zal mogen regelen want zij geeft forfait voor Keulen.

Toch heeft ze nog een kleine FOTOREPORTAGE kunnen verzamelen.

De volledige UITSLAG van de marathon.

De winnaar van Marathon Keulen : Vico MERKLEIN

Berlijn Marathon 2011

2011-09-26T13:19:00.000-07:00

Berlijn Marathon !Een weekend om nooit te vergeten!
Wat voor iedereen een droom is om daar te kunnen deelnemen, was voor mij in eerste instantie een nachtmerrie. Het begon donderdagavond, de dag voor ons vertrek. Door de drukte van de laatste weken, was de voorbereiding van het weekend achterwege gebleven. Toen we de adressen van hotel, parking en de start opzochten, bleek alles ver uit elkaar te liggen. Paniek in de hoogste graad. Mijn vrouw wist op de valreep nog alles uit te pluizen en kon toch voor enige geruststelling zorgen. Vrijdagmiddag rond 12 u vertrokken we met goede moed, op naar de grote, voor ons onbekende stad. Toen we een uur later bijna Nederland inreden, merkte ik dat er iets mis was met onze GPS. De kabel was kapot en het toestel kon ieder moment uitvallen. P A N I E K ..we konden nog rap een afrit nemen in België om daar een electrozaak te zoeken. Met wat vertraging konden we uiteindelijk verder. Maar toen begon het pas. We reden van de ene file in de andere, van verkeersongeval naar wegenwerken. Er kwam geen eind aan . Om 12u kwamen we uiteindelijk aan in ons hotel. Ik was doodop en razend en zwoor hieraan nooit of te nimmer meer te beginnen. Had ik aan het stuur gezeten, ik was al lang terug naar huis gereden, want 12 u rijden over 750km, dat is erover.
Zaterdag waren we toch beiden goed uitgerust en konden we onze zoektocht beginnen in de stad.
Bij wonder viel dit allemaal super goed mee. De marathonbeurs was mega groot, net zoals alles is in Berlijn.
Zondag waren we al vroeg op pad. Om 5u30 stonden we al buiten met ons ontbijtpakketje in de hand.
We kwamen als eerste aan op de afgesproken parking voor handbikers. Tijd genoeg om rustig alles klaar te zetten, en ik kon zelfs eten, dit is de eerste keer dat dit me overkwam, normaal krijg ik voor een race geen hap naar binnen. Ik had mijn portie zenuwen eerder al gehad hahaha.
De opwarming ging goed. Alleen bij de startopstelling liep het wat mis. Ik stond in een verkeerd vak, ze moesten me met fiets en al opheffen en door een massa volk dragen, langs een dranghek, opdat ik op mijn plaars stond. Nog steeds doodkalm, ongelooflijk.
De race: het startschot viel en ik was mee weg met de groep die ik normaal niet kan volgen. Het ging van bij het begin zeer snel, maar het voelde wel goed aan. Na 10 km zijn er van de groep een aantal moeten lossen en omdat ik achteraan hing, moest ik een aantal gaten dichtrijden, wat me na 22km begon op te spelen. Ik kon de groep niet meer volgen en zag ze meter bij meter verder wegrijden. Dan maar alleen verder moeten rijden, ik zag niks achter mij, had geen keus. Het viel me toen meer op dat de wind me tegenwerkte en dat er toch nog zwaar stukken in het parcours zaten. In de laatste 2 km kwam er plots een groep voorbij, ik had ze niet zien aankomen, ik was zodanig tegen mezelf aan het vechten dat ik niks doorhad. Toen ik reageerde was het te laat, en waren ze weg. Ik heb alles gegeven om er terug bij te geraken, ik kon er nog een paar inhalen maar was ontgoocheld dat ik hierdoor 5 plaatsen ben kwijtgespeeld. Ik eindigde op de 32ste plaats algemeen klassement en 15de in mijn categorie met een tijd van 1.17.46u, wat me toch weer een nieuw persoonlijk record opleverde op een marathon.
Al bij al is het dus heel goed geweest. Anderhalf week geleden lag in nog ziek in de zetel en met 1 week training voor zo'n race mag ik niet klagen.

Mijn vrouwtje zorgde voor een fotoreportage, ookal werd ze van t kastje naar de muur gestuurd door de zware security diensten. Haar resultaten vind je hier.

Het overzicht van resultaten vind je hier

Langenfeld (D)

2011-09-04T13:23:00.000-07:00

Toen we deze morgen uit bed kwamen, viel de regen met bakken uit de hemel. Na enige twijfel en met veel tegengoesting zijn we toch vertrokken. Ergens halfweg richting Langenfeld was het een geluk dat ikzelf niet achter het stuur zat of ik was direct teruggekeerd, het regende niet meer, het goot water, iedereen reed op de tast, er was nul zichtbaarheid op de autostrade. Van een constrast gesproken, ginder aangekomen scheen de zon en was het snikheet. Onvoorstelbaar.
De koers was 90 minuten lang rondjes draaien van 2.3 km. Bij de start zat ik ingesloten maar na een halve ronde had ik mijn plaats waar ik moest zitten. De eerste 25 minuten heb ik alles moeten geven om bij te blijven. De gangmaker van ons groepje, Ulli Freitag, is er dan vandoor gegaan met een paar ligfietsers. We bleven met 3 handbikers over. 10 minuten later zat ik ineens alleen, mijn 2 maten waren niet meer te zien. Ik heb mijn tempo iets laten zakken omdat er nog een uur te rijden viel. Een paar rondes later waren we terug met 3. Bert Lalau kwam ook ineens opduiken. Mijn 2 maten konden aanpikken, ik nipt niet. Dan maar alles geven om terug bij te komen wat 2 ronden duurde.
Bert was inmiddels gaan vliegen en we stonden er terug met 3 voor. Op 3 rondes voor de finish werden we gedubbeld door Ulli waar we terug konden bij aanpikken. Voor mij was het pompen of verzuipen, mijn armen waren verkrampt tot achter mijn oren.In de laatste ronde moest ik Ulli laten gaan. Ik kon nog nauwelijks mijn pedalen vasthouden van de krampen.
Ik kwam als vijfde over de finish. Wat ik niet wist, is dat ik in mijn categorie derde was en zo toch een podiumplaats versierd had. Toen we alweer thuis waren, zag ik dit pas op de site, anders was ik zeker gebleven voor de podiumceremonie.
De koers in Langenfeld is zeker een aanrader voor iedereen. Ook validen kwamen er aan hun trekken met tandems en ligfietsen. Het was geen probleem om gezamelijk te koersen ondanks hun hoge snelheden.

Mijn vrouwtje zorgde opnieuw voor de fotos, die je hier vindt.

Resultaat van de wedstrijd, klik hier.

back on track

2011-09-03T12:31:00.000-07:00

Met de start van het nieuwe schooljaar valt mijn trainingsschema terug wat in de plooi. De voorbije weken was het vrij kalm wat trainen betreft, problemen met mijn gezondheid, last van mijn schouder, het slechte weer, .. maar met de komende wedstrijden op mijn programma moet ik wel voorruit. Ik sta in vergelijking met vorig jaar al een stuk verder want toen zat mijn seizoen er al zo goed als op. De marathons in Berlijn, Keulen en Heidelberg zou ik nog graag goed kunnen afwerken.
Onze Sooi, mijn vader komt de laatste weken regelmatig samen met mij trainen, dat is plezant en zeker met zijn nieuwe fiets die hij hier in het dorp bij Bike Center Peter kocht.
Vandaag was het anders wel een topdagje voor mij, ik ben sinds lange tijd nog eens met mijn vrouw gaan trainen, ook de kinderen waren van de partij, wat toch wel enige spannende momenten meebracht.
Hopelijk herhaalt dit zich nog dikwijls in de toekomst.

nieuwe BCP van mijn vader

NHC Nettetal 2011

2011-08-15T12:03:00.000-07:00

De in mijn agenda geplande wedstrijd in Nettetal had ik alweer bijna geschrapt. Nadat ik vorige week niet had kunnen starten in Lobbach, voelde ik me nog niet helemaal klaar om deel te nemen aan deze race. Ik had 101 excuses om toch maar niet te moeten vertrekken, maar dat was buiten mijn vrouwtje gerekend. Zij had geen oren naar mijn argumenten, verzweeg wat ze op teletekst gelezen had ivm de slechte weersvoorspellingen, zette me in de auto en reed zonder enige aarzeling richting Duitsland. Ook onze Sooi reed mee naar de wedstrijd, wat natuurlijk héél plezant was.
Er waren een 25-tal deelnemers aanwezig.
De start viel me zwaar, ik voelde dat ik kracht tekort kwam en toch serieus teruggevallen was door mijn ziekteweek. Ik moest een groep laten gaan en mijn eigen tempo zoeken. Ik reed zo goed als de ganse wedstrijd met Ward, mijn ploegmaat. In de voorlaatste ronde werden we gedubbeld door de groep waar ik in het begin had willen bijzijn, waar ik kon bij aanpikken en volgen tot aan de finish.
De koers was 33km met rondjes van 2.3 km. Het was een bochtig parcours met een mooie helling. Ik eindigde 11ste in het algemeen klassement en 5de in mijn categorie. Ik ben toch wel tevreden met dit resultaat.

Volledige uitslag, klik hier . Meer foto's van Ilse, klik hier

geen EHC race in Lobbach voor mij

2011-08-07T13:05:00.000-07:00

Voor de EHC wedstrijd in Lobbach heb ik moeten forfait geven.
Begin vorige week had ik met het goede weer 2 zware trainingen gedaan, (zowel maandag als dinsdag had ik 100 km op de teller). Woensdag en donderdag was ik moe maar niks wees er op dat ik ziek zou worden. Vrijdagmiddag vertrokken we richting Lobbach, onderweg voelde ik me al misselijk en draaierig. Ginder aangekomen na 500 km bollen wou ik direct gaan eten maar eens mijn diner voor me stond, kreeg ik niks binnen. Dan maar op bed gaan liggen in de hoop dat het 's anderendaags zou beter gaan. Maar 's nachts werd het alleen nog maar slechter, ik heb geen oog dichtgedaan en toen het ochtend werd stond mijn hoofd alleen nog op naar huis gaan. Niks kon me daar nog houden ook al wou ik het mijn vrouwtje heel graag gunnen dat ze haar fotoreportage kon doen. Om half negen waren we dan al op de terugweg en 5u later lag ik in mijn zeteltje waar ik direct in slaap ben gevallen.
Vandaag gaat het al een stuk beter, ik kan alweer iets binnen krijgen en voel me minder misselijk. Morgen toch maar eens bij de dokter passeren en hopelijk kan ik in de loop van de week mijn trainingen hervatten.

vakantie = over

2011-08-02T13:17:00.000-07:00

De voorbije maand is eentje om snel te vergeten. De vakantiesfeer was hier ver te zoeken. Mijn trainingen verliepen ook heel wisselvallig net zoals het weer. Ik moest keer op keer alle moed bijéén zoeken om toch maar te vertrekken wetende dat ik meer zou vechten met mijn regenvestje, dat ik constant aan en uit moest trekken, dan dat ik kon trainen. Ook had ik veel last van spierpijnen, ontstekingen en rugpijn, allemaal te wijten aan dat kwakkelweer.
Al bij al mag ik toch tevreden zijn met het aantal uren die ik getraind heb, in vergelijking met vorig jaar toch een stap vooruit.
Om al in de sfeer van de koers te komen, zijn we vorige zondag naar de Liedekerkse Pijl gaan kijken, die hier op 400m van ons deur passeert. Mijn vrouwtje kon zo al warmdraaien met haar fotomachien.
Ze is de dagen al een tijdje aan het aftellen tot mijn eerstvolgende koers.

Sporttest in Brugge.

2011-07-08T07:02:00.000-07:00

Zoals gepland reden we vandaag naar het AZ Brugge voor een sporttest. Het is de 2de keer dat ik dit deed en in vergelijking met de eerste keer waren mijn metingen nu beter.

In de loop van volgende week krijg ik de resultaten en kan ik mijn trainingen daarop verder uitwerken voor de volgende weken.

Dit weekend vieren we nog de verjaardag van mijn schoonmoeder met een etentje in ons favoriete restaurant in Zeebrugge en trekken we nog wat verder rond aan de kust.

Vakantie met of zonder hamburger ...

2011-07-05T13:57:00.000-07:00

Sinds de trip naar Tsjechië is het rustig. Een tussenstop is wel nodig na het eerste deel van de wedstrijden. De eerste dagen na Louny was ik ziek , alles wat ik de laatste weken niet gehad had, kreeg ik ineens allemaal tegelijk ( hoofdpijn, tandpijn, keelpijn, spierpijn, zware blaasontsteking, koorts,..).
Verplichte rust was dus noodzakelijk.
Sedert begin deze week heb ik mijn trainingen rustig hernomen, met een maximum van 2 uur per dag.
De namiddagen zijn gereserveerd voor mijn zetel en de Ronde van Frankrijk.... Zààààlig!!
Ondertussen ben ik het al goed gewoon om mezelf te verwennen met chips, friet en zuurtjes. Het enige wat nog ontbreekt is een goede hamburger met ajuin, ketchup en mayo.
We hebben er ook nog een verwenweekend bijgenomen om onze eerste huwelijksnacht over te doen. Een romantisch weekendje op hotel met z'n tweeën zonder fiets kan deugd doen.
Naast al deze verwennerijen begin ik wel al te denken aan de komende wedstrijden waarvan Lobbach in augustus de eerste is. Mijn vrouwtje is er ook al klaar voor, ze zou al vertrekken om gelijk welke wielerwedstrijd te gaan fotograferen met haar nieuwe lens.

Louny Tsjechië 2011 EHC

2011-06-21T12:34:00.000-07:00

De reis naar Louny zou voor mijn part niet doorgegaan zijn. Ik was moe, mijn trainingen gingen niet meer en de goesting was ver te zoeken. Mijn vrouwtje was echter niet te houden en wilde kost wat kost vertrekken, we zouden ginder wel zien hoe het was.
Ginder aangekomen zijn we alletwee een paar uur moeten gaan platliggen. 9u in de auto zitten valt toch altijd tegen ookal verliep alles heel vlot onderwerg. Het enige waarvoor we nog uit onze kamer gekomen zijn op de dag van aankomst was voor de inschrijving en een snelle hap in het restaurant van het hotel.
Toen we zaterdagochtend wakker werden was de lucht grijs en alles nat. Dat viel tegen in vergelijking met vorig jaar.
Om 10u34 was de start voorzien van mijn tijdrit. Tijdens de opwarming die ik samen met Jurgen deed, voelde ik wel dat het redelijk goed zat in mijn armen. Het parcours van de tijdrit is de eerste 5 km voornamelijk in dalende lijn, aan het draaipunt gaat alles terug bergopwaarts met wind tegen. In dit laatste stuk lagen 2 zwaardere klimmen. Ik heb overal mijn tempo kunnen houden en ben nergens in moeilijkheden gekomen. Bij de aankomst was ik superblij omdat ik niet ingehaald was door achtervolgers, wat vorig jaar wel het geval geweest was.
Ik was 2 minuten rapper dan vorig jaar. Ik eindigde 18de in het klassement.
Nog een verschil met vorig jaar was mijn recuperatie na de tijdrit. Vorig jaar halfdood, dit jaar na een minuut al terug op adem.
Met de wegrit nog op het programma later op de dag, ben ik terug gaan rusten in het hotel.
Om 16u40 werden we al verwacht voor de startopstelling van de H2's.
Ruim op tijd waren we ter plaatse, van Jurgen De Neve geen spoor. Waar hing hij nu toch weer uit?
Op een minuut van het startschot verscheen Jurgen dan toch, hij had zich van uur vergist, dacht dat de start een uur later zou zijn.
Bij de start kon ik aanpikken bij de kopgroep, maar ben er niet voor gegaan omdat ik van mezelf weet dat ik hun tempo niet kan volhouden. Ik zat met nog 2 anderen in de 2de groep en ik voelde dat ik de sterkste was. Halfweg de wedstrijd heb ik het verschil gemaakt op een klim en heb ik de rest van de koers alleen verder gereden. Ik kon zonder problemen mijn eigen tempo rijden zonder inzinkingen.
Het laatste kwartier werd het wel zwaar door de hevige wind die was komen meespelen.
Ik ben als 12de over de meet gereden, waar ik zeer tevreden met ben.
's Avonds zijn we met de ganse bende nog naar de prijsuitreiking gaan zien, in de tent gaan eten en ... niet te vergeten, een goei pint gaan drinken!!

Recreatieve wedstrijd Adinkerke van The Spirit of Handcycling

2011-06-14T12:40:00.000-07:00

Op weg naar Adinkerke was het nog twijfelachtig of ik wel zou deelnemen aan de wedstrijd omwille van de regen. Gelukkig was het ginder beter dan in ons binnenland. Voor ik het wist stak ik al in mijn fiets en kon ik het parcours gaan verkennen. Bij de opwarming wist ik al gauw dat het mijn dag niet was. Het draaide van geen kanten. En ik kreeg al direct gelijk bij de eerste ronde. Ik zat goed bij de start maar moest de kopgroep snel lossen. De rest van de wedstrijd heb ik zo goed als alleen afgewerkt op mijn eigen tempo. Uiteindelijk ben ik als 4de aangekomen in het totaalklassement en was ik 2de in mijn categorie. Voor t eerst dit jaar kon ik delen in de prijsuitreiking.
Maar The Spirit had aan alle deelnemers gedacht en iedereen werd beloond voor zijn deelname. Prachtig manoever van die mannen! Merci Spirit!

Fotoreportage van Ilse, op picasaweb.

Nog even doorbijten..

2011-06-10T11:57:00.000-07:00

De koers van Görlitz heeft de voorbije week toch doorgewogen. Mijn trainingen waren niet wat ze zouden moeten zijn. Mijn lichaam maakt me duidelijk dat ik aan rust toe ben. Het is nog even doorbijten met 2 koersen op het programma (Adinkerke en Louny) en daarna neem ik welverdiend verlof.
Mijn vrouwtje heeft ondertussen ook nog een jobke bijgekregen, ze is medebeheerder geworden van de fb-pagina "Handcycling in Germany". Ondertussen kent zij al meer volk op de koers dan ikzelf. Ik ben de handbiker geworden van Ilse met die schöne bilder. Met als resultaat dat ze me nu voor iedere wedstrijd zou willen inschrijven. Amai , mijn seizoen gaat nog zwaar worden.

Marathon Görlitz - Zgorzelec 2011

2011-06-06T14:13:00.000-07:00

Begin vorige week kreeg mijn vrouw het brilliante idee om in het weekend aan een extra marathon deel te nemen.
In eerste instantie zag ik het niet zitten om zover te moeten rijden voor een marathon, het was tegen de Poolse grens, een kleine 950 km van thuisuit. Maar omdat ze het toch zo lief vroeg en met nog meer overtuiging aandrong, kon ik niet anders dan toegeven. Binnen de 5 minuten had ze de inschrijving en het hotel geregeld (met hulp van Ralph Weisang).
Zaterdag waren we al om 6u de baan op richting Görlitz, volgens de GPS, zo een 9 u te gaan.
De rit verliep op 1 korte file na, vrij goed. Ginder aangekomen was het wel nodig om even op adem te komen om dan op zoek te kunnen gaan naar de inschrijving. Toen we te voet naar het centrum trokken werd ik overvallen door zenuwen en angst want overal waar ik keek ging het omhoog. Toen we een berg opgeraakt waren, liepen we TEAM MEDICA tegen het lijf.
We waren blij met hun hulp, Benjamin gidste ons verder door het centrum en regelde alles voor ons. De verantwoordelijke van de handbikers was afwezig en leg het maar eens uit aan die mannen in 't Duits... nie simpel.
Ondertussen waren mijn zenuwen er niet minder op geworden want volgens mijn collega's zou de race loodzwaar worden, volgens hen was het " only ups & dows". Geen meter plat dus.
De ochtend van de koers vertrokken we in groep met de fiets vanuit het hotel. Het leek er allemaal heel ontspannen aan toe te gaan maar ik stierf van de zenuwen.
Door mijn late inschrijving had ik een slechte startpositie en moest ik vanachter in de groep vertrekken.
Ik heb geprobeerd om bij te kopgroep te geraken maar net toen ik wilde aanpikken moest ik lossen omdat de eerste zware helling me toch tegen viel.
Ik zat dan samen met Reeb, Cirkel en Müller in de groep. Ons tempo zat goed en de groep draaide goed rond. Het is de eerste keer dit seizoen dat ik zoveel kopwerk heb gedaan.
Telkens als het bergop ging, kwam ik als eerste boven met een kleine voorsprong op de rest. Ik heb mezelf kalm gehouden om niet alleen verder te rijden om dan een paar kilometer verder de man met de hamer tegen te komen. Ik zou bij de groep blijven tot de laatste helling en daar een demarage proberen te plaatsen.
Ze hadden me daags voordien al verwittigd dat de laatste klim ergens op km 37 lag en 1 km lang was.
Ik heb mijn plannetje kunnen uitvoeren, ik kwam alleen boven met een mooie voorsprong op mijn achtervolgers. Dan moest ik nog alles geven tot de finish want Reeb is enorm sterk op de vlakke stukken.
Ik ben alleen aangekomen, t deed deugd, ik had het gehaald. Het was een overwinning voor mij.
Reeb riep bij zijn aankomst ' You've killed me'.
Toen de anderen ook aankwamen, was het alsof iedereen gewonnen had. Iedereen had voor zichzelf een overwinning behaald.
Ik was uiteindelijk 9ste in het totaalklassement en 5de in mijn categorie.

voor de volledige uitslag, klik hier

Fotoverslag door Ilse, klik hier

Duisburg Rhein-Ruhr-Marathon 29/05/11

2011-05-29T10:24:00.000-07:00

Met het ganse gezin vertrokken we gisteren richting Duisburg in Duitsland. Alles verliep heel ontspannen en de zenuwen hadden we thuis gelaten. Gisterennamiddag zijn we samen met Ward nog onze racenummers gaan afhalen en dat was het voor de rest van de dag.
Deze morgen moesten we vroeg uit ons bed aangezien de start van de koers al om 8u was.
De ochtend verliep gelijk een trein zonder al te veel zenuwen. Ook de opwarming gaf me een goed gevoel. Dan de start: ik zat direct mee in de kopgroep, dat ging even goed maar toch moest ik lossen, naar mijn gevoel ging het 2 km/u te rap. Vanaf dat moment liep alles mis voor mij.
Ik belandde in een groep van 15 man. De snelheid was een stuk lager en ik voelde dat ik overschot had. Toen begon de ellende, bij elke bocht moesten we de seingevers wakker roepen want ze stonden d'erbij te slapen en gaven geen richting aan. We zijn met de ganse groep verkeerd gereden, een skiler heeft ons de weg naar het parcours moeten tonen. Toen we terug op het parcours zaten, zagen we dat we 8 km terug gestuurd waren. Toen we terug goed weg waren, overkwam me waar iedere deelnemer schrik van heeft: platte tube !!! Daar stond ik, schluss.. na 16 km.
Voorzichtig ben ik verder gereden om na meer dan 2 u en 50 lange kilometers aan de finish aan te komen.
Ons Ilse was in alle staten, ik kreeg nog tegen mijn voeten ook, ze was razend waar ik zolang gezeten had, maar t is haar vergeven, ze was ongerust geweest. Haar fotoreportage is het enige pluspunt van deze dag.

Fotos van Ilse : klik hier

Mannheim Marathon 2011

2011-05-22T04:57:00.000-07:00

Sedert vorige week woensdag zat ik niet goed in mijn vel, zenuwen voor de komende koers konden het niet zijn, daarvoor was het nog wat vroeg. Het bleek een virale infectie te zijn volgens mijn bloedonderzoek.
Vrijdagnamiddag zijn we toch vertrokken richting Mannheim, ik zou ter plaatse wel zien hoe het ging.
Na het inchecken in het hotel, zijn we mijn startnummer gaan ophalen en gaan zien voor een toegankelijke parking voor 's anderendaags.
Doordat de race in de late namiddag gepland stond, hadden we zaterdag alle tijd om rustig te ontbijten en nadien nog wat uit te rusten in onze kamer. Rond de middag zijn we vertrokken naar het centrum om onze auto op een veilige plaats te kunnen achterlaten.
We stonden in de ondergrondse van het gebouw Rozengarten, waar ik nog een paar uur de ellendeling uitgehangen heb, want als het aan mij gelegen had, was ik naar huis gereden. Ik voelde me echt niet goed.
Rond 4 u ben ik uiteindelijk boven water gekomen om eens langs de inschrijvingen te passeren. Ik had daar een opbeurend gesprek met Errol Marklein. Hij kon me op mijn gemak stellen en ik zag het weer zitten om deel te nemen aan de race.
In de startopstelling stond ik op de derde rij, wat heel wat voordelen heeft. Ik kon voor 't eerst dit seizoen eens vlot vertrekken zonder mankementen voor mijn wielen. Maar in de eerste bocht hoorde ik links en rechts van mij, gekletter van fietsen die in en op mekaar hingen en een gevloek van jewelste.
Ik was goed vertrokken en goed mee maar het tempo lag te hoog voor mij, zodat ik op eigen tempo verder gereden ben om dan bij de juiste groep aan te pikken. We waren met ongeveer 20 man, het tempo lag hoog en het was gevaarlijk in de bochten en op de rotondes. Iedere keer moesten we vol in de remmen en telkens het gekletter van botsingen, wat ook op craches uitdraaide.
Gedurende de eerste 20 km dacht ik bij iedere kilometer dat ik eraf moest, ik hing vanachter in de groep en het was lastig om altijd de gaten terug dicht te rijden bij de crashes.
Op 30 km voelde ik dat het beter ging en wist ik dat ik de finish zou halen in deze groep, ookal waren we al gehalveerd in aantal.
In de laatste 6 km werd ons groepje nog eens uit mekaar gescheurd door een crash en heb ik alles moeten geven om aansluiting te vinden, ik heb mezelf compleet leeg gereden tot op het einde.
De mensen van het Rode Kruis kwamen me snel ter hulp tot ze afgelost werden door mijn vrouwtje. Ik heb voor het eerst echt zwarte sneeuw gezien, alles draaide rond.
Uiteindelijk was ik 25ste van de 70 deelnemers.
Na afloop, toen ik nog aan het bekomen was, kwam Vico Merklein me feliciteren .... hmmm .... met de mooie fotos die mijn vrouwtje neemt op iedere race.

meer foto's van Mannheim, klik hier

de uitslag van de wedstrijd vind je hier

S.O.S. Dirk

2011-05-17T11:05:00.000-07:00

Deze morgen ben ik vertrokken richting Dendermonde langs de Dender voor een trainingske van 4 uur.
Halverwege is er een spoorwegbrug waar ik door een verhoogde vluchtheuvel niet het water kan blijven volgen en een kleine omweg moet maken. Toen ik daar aankwam werd er ineens op mij geroepen. Een 3-tal werkmannen was er ter plaatste gekomen om die heuvel te verlengen zodat ik en de andere handbikers er vlotter konden overrijden. Het probleem was eerder door mijne brommer den Dirk gemeld aan de bevoegde instanties en ze waren met het grof materieel uitgerukt ( grote camion en rupskraan). Ik moest hen helpen en instructies geven en ze hadden mijn fiets nodig om de hellingshoek te bepalen zodat we gemakkelijker over de punt heen kunnen rijden in de toekomst. Na een dik kwartier mocht ik beschikken en kon ik mijn training verderzetten.
Merci Dirk, je hebt dat goed geregeld voor ons, en ook merci aan de werkmannen voor de snelle uitvoering.

Dus heb je onderweg een obstakel, groot of klein, bel Vlassenroot en weg zal het zijn.

weekendje zonder koers

2011-05-15T12:25:00.000-07:00

De koers in Düsseldorf is alweer een week geleden. De voorbije week heb ik goed doorgetraind met meer dan 400km. Vandaag had ik 100 km op de teller staan en was binnen de 4 uur terug thuis, met dank aan brommer Dirk voor de eerste 2 u. Deze week moet ik minder kilometers doen, maar wel intensiever gaan trainen met in het vooruitzicht de 2 marathons die er aankomen. Komende zaterdag staat Mannheim op het programma en de week erop Duisburg.
Ik hoop dat ik deze 2 wedstrijden goed kan afwerken want als ik terugkijk naar vorig jaar had ik in deze periode een terugval.
Mijn vrouwke is in ieder geval alweer paraat om met haar fototoestel uit te rukken, zeker na de toffe reakties die ze kreeg op haar vorige reportages. Ze kent ondertussen al meer duitse handbikers dan ik, bovendien zijn haar fotos al op meerdere sites terug te vinden, wat ze héél plezant vindt.

Marathon Düsseldorf

2011-05-11T11:26:00.000-07:00

De ochtend van de marathon begon in mineur. Ik voelde me misselijk en deze keer was het niet van de zenuwen. De week ervoor was Evy ziek geweest, dan was het Ilse haar beurt om tenslotte op mij over te slaan.
In de opwarming voelde ik al dat ik niet al mijn kracht had zoals 2 weken voordien in Rosenau.
In de startopstelling stond ik goed, alleen was er bij het startschot "weeral" een hapering voor mij waardoor ik stil bleef staan en de rest vertrok.
Ik ben in achtervolging gegaan om toch nog aansluiting te vinden bij een groep. Ik heb serieus afgezien om bij de groep van Ward te geraken, waar ik dan de ganse marathon bijgebleven ben. Onderweg hebben we nog een paar mannen opgeraapt en nog een paar achtergelaten, wat niet slecht was.
De wedstrijd was heel zwaar door de hevige wind , ook zijn we tijd verloren door slapende seingevers. Ondanks een slecht gevoel bij de aanvang vind ik dat ik goed gereden heb. Ons groepke draaide goed rond, het was een plezante race. Ik eindigde 20ste van 60 deelnemers.

meer fotos van Ilse, via deze link

Resultaten Rosenau (Fr) EHC

2011-04-24T04:59:00.000-07:00

De uitslagen staan online: zie onderstaande link

http://handbikesport.de/reportagen/2011/11Rosenau/erg11rosenau.html

Rosenau (Fr) EHC

2011-04-24T04:12:00.000-07:00

Vrijdagochtend vertrokken we richting Rosenau in Frankrijk voor een trip van bijna 600km. Ginder aangekomen voelde ik me niet echt goed, ik had buikpijn en was misselijk. Was het de stress of iets anders?
Ik ben dan ook maar direkt op bed gaan liggen en na 2 uur wakker geworden. Inmiddels waren Ward, Nico en Frank aangekomen. Nadat iedereen geinstalleerd was in zijn kamer, hebben we met de ganse groep nog genoten van een verfrissing op het terras.
's Anderendaags was het vroeg dag en waren we al voor 8 uur het hotel uit. Er waren 211 inschrijvingen voor de koers en parking vinden zou moeilijk worden.
Daar aangekomen, waren we als eersten bij de inschrijving en toen we buitenkwamen was het er al een drukte van jewelste op de parking. In afwachting van de wedstrijd hield ik me bezig met sandwichkes binnen wringen. Om 11u was de start van de eerste groepen, H3, H4... Onze start was voorzien om 13u15.
Tijdens de opwarming ging het vrij goed, we voelden het aan dat het een snelle koers zou worden.
Omdat ik nr 160 had, stond ik helemaal op de achterste startrij. Nico en Ward stonden ergens halfweg.
Bij het startschot stond ik na een paar meter alweer stil door een voorganger die problemen had met zijn fiets. Eens dat ik daar voorbij was, kon ik aan mijn inhaalrace beginnen. Ik weet nog altijd niet wat er gebeurde maar ik vloog iedereen voorbij. Na ongeveer 7 km zat ik op 50 m van een groep, maar ik voelde dat ik mezelf ging opblazen. Ik heb me dan laten inlopen door de groep achter mij en ben daar een tijdje op kop blijven rijden. Veel samenwerking zat er in deze groep niet. Een paar enkelingen trokken het tempo omhoog, de rest bleef in het wiel hangen. Dan ben ik maar vanachter gaan hangen uit colère, waar ik tot de laatste ronde gebleven ben. Ik voelde me goed en wist dat ik nog overschot had. De laatste 10 km ben ik dan terug op kop gaan rijden. Ook dan was er weeral geen samenwerking vanuit de groep. In de laatste 4km wou ineens iedereen vooraan rijden en werd het serieus gevaarlijk met nog een rotonde in het vooruitzicht. In de sprint van onze groep ben ik nog 2de of 3de geworden. De definitieve uitslag volgt later.
Ik ben benieuwd over ons resultaat maar het belangrijkste voor mij van deze wedstrijd is dat ik er een goed gevoel aan overgehouden heb.

link fotos ilse

Moerentocht Bulskamp

2011-04-17T13:11:00.000-07:00

Vrijdag heb ik sinds lange tijd nog eens 100 km getraind. Het eerste deel van de training was samen met Davy. Het tweede deel heb volgereden tot ik 100 km had op één en dezelfde helling.
Vandaag stond de Moerentocht in Bulskamp op het programma, samen met mijn maten van The Spirit of Handcycling. Deze morgen om 6 u liep de wekker al af, wat toch wel pijn deed. Om half 8 zaten we met het ganse gezin al in de auto richting Avekappele, waar we om 9u afgesproken hadden met de hele bende.
Daar aangekomen kregen we onze nieuwe koersoutfit... plezant !!
Bijna iedereen vertrok daar met de fiets richting Bulskamp voor de inschrijvingen.
Ik ben pas daar in mijn fiets gekropen, anders had ik er opnieuw 100 km moeten doen, en dat was wat veel op een paar dagen tijd. Na de nodige fotoshoots konden we vertrekken.
Mijn vrouwtje reed deze keer niet mee op een quad, maar is ondertussen met de kids de IJzertoren gaan bezoeken, wat voor alle drie een hele belevenis was.
De rit van 75 km was plezant en gemakkelijk want ik hing contant achter brommer Ward.
Na afloop werden we nog getrakteerd door de club op een lekker broodje bij Huize Kris.
Moe en voldaan kwamen we terug thuis. T weekend zit er weeral op! Op naar volgende week!!!

Voor alle foto's van Ilse, klik hier

Sympathieke, jonge supporters

2011-04-13T12:42:00.000-07:00

Maandag en dinsdag waren rustige trainingsdagen, omdat ik nog wat naweeën (lees : zware armen) had van de wedstrijd in Korschenbroich. Het was toch zwaarder geweest dan dat ik dacht.
Dinsdag op training ben ik onderweg nog een paar zagers tegengekomen, mensen die enkel bij goed weer met de fiets buitenkomen, en die denken dat alles en iedereen moet wijken voor hen. Triestige mensen!!

Toen mijn training voorbij was en ik terug alles wou inladen in de auto, had ik ineens 2 jonge helpers. Ze waren erg geïnteresseerd in mijn fiets en carbonwielen. Ze zeiden zelfs "Meneer" tegen mij. Ze stelden me honderd-en-één vragen over het handbiken, de wedstrijden, mijn rolstoel, auto, ... kortom ze wilden alles weten. Ik lag plat van t lachen, ze waren ongeneerd eerlijk en enthousiast. Zo zouden er meer mogen rondlopen.

Vandaag ben ik vertrokken samen met Davy en Raket voor een lange training. We reden langs de Dender de taalgrens over. Toen we terugkeerden hebben we een paar keer een tandje bijgestoken. Het was al lang geleden dat ik nog zo een training gedaan had.

2de wedstrijd van 2011 Korschenbroich

2011-04-10T13:10:00.000-07:00

Om 9u vanmorgen waren we al weg richting Korschenbroich, ruim op tijd om de mogelijke drukte ginder voor te zijn. Vorig jaar was het een zoektocht geweest om alleen nog maar ingeschreven te geraken. We arriveerden als eerste op de parking waar we wel meteen weggejaagd werden door een manneke van het rode kruis, maar na wat discussie excuseerde hij zich en mochten we wel blijven staan. Beetje bij beetje kwamen andere ploegen aangezet. Ook mijn zenuwen waren van de partij. Een uur voor de start ben ik toch rustig beginnen opwarmen. Aan de start reden we eerst een gezamelijk ronde om dan definitief te kunnen starten. Bij het startschot vertrok iedereen behalve diegene die juist voor mij stond, hij had problemen met zijn fiets waardoor ik gelijk achteraan in het peleton stak. Voor mij en een collega van Team Medica reed een groep van 3 man waar we probeerden bij aan te sluiten, maar al na de 2 de ronde was er bij hen een valpartij, de laatste daarvan was uit de bocht gevlogen waardoor wij zo goed als stil stonden. De rest van de koers ben ik bij mijn maat gebleven, die het meeste werk voor mij heeft gedaan. De laatste 2 rondes heb ikzelf kop getrokken. In de laatste 300m voor de finish heeft hij me dan welverdiend voorbijgestoken.
Na de koers was er de prijsuitreiking. Mijn compagnon was 5de geworden en stond nog op het podium.
Vico Merklein werd algemeen eerste.

Meer fotos van Ilse, klik hier

een week later

2011-04-09T13:10:00.000-07:00

Mijn eerste wedstrijd is al geklasseerd, ik was tot half in de week toch moe. Woensdag was de vermoeidheid verwerkt en kon ik opnieuw beter trainen. Als het aan mij zou liggen, zou ik er serieus invliegen op training, maar mijn trainer houdt me rustig zoniet ben ik binnen de maand volledig opgebrand.
Donderdag ben ik toch de bergskes hier gaan opzoeken en ik heb er eentje gevonden die bleef duren, de naam moet je mij niet vragen, ik belandde uiteindelijk ergens in Geraardsbergen.
Vrijdag had ik nog een rustige training ookal had ik serieus last met mezelf, het was mijn dag niet, mijn gsm kwijt en gevonden onder de auto waar je dan net in bij kunt, in huis bleef ik achter iedere deurklink hangen, in mijn fiets zitten en de koffer nog openstaan, achter t stuur zitten in de auto en merken dat de sleutels nog in de koffer liggen, in de douche zitten zonder zeep en handdoeken vergeten...
Vandaag heb ik mijn volle wielen nog eens getest, wat ik altijd doe daags voor een wedstrijd, alleen viel het me op dat ze geweldig veel lawaai maakten. Ik dacht dat het was omdat ik er bij deze fiets meer met mijn hoofd tussen lig, maar wat bleek achteraf ... de assen zaten verkeerd.
Wonder boven wonder heb ik mijn fiets vandaag nog eens gepoetst, het begint routine te worden. Ik heb deze fiets al meer opgeblonken dan de vorige in 3 jaar tijd.

1ste wedstrijd 2011 : Kehl Duitsland

2011-04-03T14:16:00.000-07:00

De eerste wedstrijd van 2011 is gereden.
Zaterdag vertrokken we met gans het gezin richting Strassbourg. Het Duitse stadje Kehl ligt net langs de overkant van de Rijn. Na bijna 5 uur rijden waren we ter plaatse. Het hotel, de omgeving en het mooie weer bracht ons al direct in vakantiestemming. De zenuwen voor de wedstrijd werden bijna verdrongen. Rond 18u was familie Felies ook ter plaatse. Nico had er echt zin in.
Zondagmorgen ... dag van de wedstrijd ...zoals altijd 't zelfde .... zenuwen, geen eetlust, goesting om naar huis te keren!!
We hadden alle tijd om op te warmen want de wedstrijd was pas om 14 u . Het was een vliegende start achter een auto. Ik zat gelijk goed in een groepje van 5 man. In de derde ronde was er een spectaculaire crach in ons groepje, de koprijder ging uit de bocht en vloog het decor in. Toch wel even verwarrend.
Ik had me voorgenomen om mezelf niet op te blazen in de eerste rondes maar halfweg wedstrijd moest ik toch lossen. .. en dat deed pijn. Ik had eigenlijk meer problemen verwacht bij het bochtenwerk en het schakelen met mijn nieuwe fiets, maar dat viel allemaal redelijk mee. Het valt me wel tegen dat ze me uit het wiel gereden hebben. Ik eindigde 18de van de 36 in het totaal klassement en 8ste van de 14 B-rijders.
Deze koers is om te onthouden voor volgend jaar. Alles was dik in orde daar, ondanks mijn ontgoocheling over mijn eindresultaat.

volledige uitslag klik hier
fotoreportage Ilse klik hier

Bongo ... of Kongo ??

2011-04-01T14:27:00.000-07:00

Mijn eerste wedstrijd... eindelijk .. of toch niet, ik ben niet te genieten en iedereen die in mijn buurt komt zal het geweten hebben. Ik heb vandaag al minstens 5 keer ambras gehad tegen mezelf. Gelukkig zijn ze dat hier al gewend en negeren ze me dan.
De voorbije week verliep goed. Dinsdag ben ik met Ronny Raket gaan trainen, hij heeft me meegenomen naar de BONGO berg, of was het nu de KONGO berg??? Deze berg ligt ergens richting Geraardsbergen en daar ergens naar links ?? Bongo of Kongo, ik heb KingKong niet gezien.
Donderdag stond ik op weerverlet en moest ik binnen trainen op de rollen. Alhoewel, van trainen is er niet veel in huis gekomen, ik ben de ganse dag met de stofzuiger in de weer geweest. 's morgens toen Evy de barkast opendeed, had onze kater Lola het geniale idee om er eens een kijkje in te nemen!!!! Hij sprong midden in de wijnglazen met veel scherven tot gevolg.. zouden die scherven mij misschien geluk brengen?
Vandaag ben ik nog bij Peter, mijn fietsmaker, langsgeweest om tubes te laten vervangen. Daar ziet Peter mij niet graag mee aankomen, als hij klaar is met de tubes hangt er meer lijm aan hem zelf dan aan de tube. hahaha ... schoon om zien altijd..
De stickers van mijn sponsors hangen ook sedert deze week op mijn fietskader! Merci mannen!!!

laatste week voor eerste koers

2011-03-27T12:44:00.000-07:00

Nog een week te gaan tot de eerste wedstrijd. Het seizoen gaat voor ons eindelijk van start. De zenuwen zijn echter nog nergens te bekennen.

De trainingen in de voorbije week verliepen beter dan in de weken ervoor. Dinsdag ben ik met Davy en Raket gaan trainen en hebben we op het einde nog wat bergskes meegepakt.

Donderdag heb ik met Dirk mijn fiets in orde gesteld opdat ik mijn wielen gemakkelijker kan wisselen.

Vrijdag waren we uitgenodigd bij het VLG in Sint-Niklaas op de Algemene Vergadering. Alle voorzitters van de diverse clubs waren daar aanwezig waaronder Kris en Luc van The Spirit of Handcycling en Daniël van Feniks.

Op het einde van de vergadering kregen we onze prijs voor beste foto.

Een fijne avond, merci, VLG.

Vandaag moest ik vroeg opstaan omdat er 3u training op schema stond en we in de namiddag gingen supporteren voor Hannes Maes, de zoon van een collega van Ilse. Hannes rijdt zijn eerste jaar bij de juniores. Het was de moeite om te zien... hoe groot en breed sommige van die mannen al zijn op die leeftijd en hoe hard die kunnen fietsen.

goed gevuld weekend

2011-03-20T12:06:00.000-07:00

Gisteren ben ik samen met Ward gaan trainen in de Kempen, van Heultje naar Zichem, vandaar richting Diest en Scherpenheuvel om zo via Aarschot , Averbode en Herselt terug te keren. Na 3 uur bollen had ik het wel gezien, het draait nog steeds niet zoals ik zou willen. Ik was blij terug thuis te zijn. Na ne goeie spaghetti en de koers Milaan-San Remo te hebben gezien, zijn we terug richting Kattem getrokken waar ik snel de slaap vond in mijn zeteltje.

Vanmorgen ben ik met onze kleinste spruit een toertje van een uur gaan doen langs de Dender. Renko was héél enthousiast maar ook héél uitgeteld na afloop.

Deze namiddag zijn we dan nog naar VW trefffen in Ninove geweest. Plezant om nog eens iets anders te doen.

Vanalles watte

2011-03-17T13:13:00.000-07:00

Sedert vorige week zijn mijn trainingen niet veel veranderd. Begin van de week ben ik met Dirk gaan trainen. Hij heeft me nog wat wegwijs gemaakt in de streek hier. Waar je ook komt, t gaat of bergop of bergaf. De zon deed me goed en maakt alles direct plezanter. Verder heb ik nog wat geprutst aan mijn fiets en stickers van mijn sponsors besteld.
Komende zaterdag ga ik samen met mijn spirit-maat-Ward de Kempen onveilig maken. Zondag is het rustdag en maandag gaan we een tandje bijsteken met de eerste wedstrijden in het achterhoofd.
Gisteren ben ik voor mijn vrouwtje nog een nieuwe lens gaan bestellen zodat ze haar ook volledig kan laten gaan dit seizoen. Haar fiets is sinds deze week ook voorzien van klikpedalen. Nu heeft ze geen enkel excuus meer om niet mee te gaan trainen.

trainen en gas terug nemen

2011-03-08T12:47:00.000-08:00

Mijn trainingen beginnen terug vorm te krijgen zoals vorig jaar, gezamelijke tochtjes met maten/handbikers uit de buurt. Dinsdag met Nico en vrijdag met Davy.
Door het mooie weer heb ik er vandaag weer van geprofiteerd om nog eens 4u buiten te trainen met de scherpe. Bij mij ging het wel iets minder dan gehoopt, mijn hartslag zat constant te hoog waardoor ik verplicht was in het wiel te gaan hangen. De trip naar Lanzarote 3 weken geleden hangt nog steeds in mijn lijf. Daarom hou ik het de rest van de week ook héél rustig zodat ik daarna weer kan gaan opbouwen met het oog op mijn eerste wedstrijd. Die is gepland op 3 april in Kehl ( link ). Het weekend daarna trekken we net zoals vorig jaar naar Korschenbroich.

Onverwacht verlies van vriend Willy Appelmans

2011-03-06T09:59:00.000-08:00

Hoe zonnig en mooi het weer ook was, onze dag was triest en vooral vol ongeloof over het plotse overlijden van Willy Appelmans. We kenden Willy als redacteur bij Editiepajot en hij was voorzitter van de gemeentelijke sportraad van Roosdaal. Vorige week hadden we hem nog aan de lijn om een eventuele handbiketoertocht te organiseren in Roosdaal. Het doet ons pijn dat hij ons zo onverwacht afgenomen is.

http://www.editiepajot.com/regios/8/articles/17407

Kampioenenviering Roosdaal 2010

Training in Lokeren

2011-03-01T08:58:00.000-08:00

De lente lijkt dichterbij te komen, en daar heb ik vandaag van geprofiteerd. Ik ben samen met de scherpen (lees = Nico Felies) gaan trainen. We waren 4 uur onderweg wat ons de tijd gaf om wat bij te kletsen.
Het was voor mij lang geleden dat ik nog zolang buiten getraind had. Op het einde werd het wel koud en was ik blij terug bij huize Felies te zijn. Daar aangekomen was ik blij verrast met de lekkere pannekoeken die Christine voor ons gemaakt had ..mmmm lekker lekker

1e Toertocht met club The Spirit of Handcycling

2011-02-27T13:16:00.000-08:00

Vandaag heb ik deelgenomen aan de 1ste toertocht met mijn club in Koksijde. Het was tot deze morgen zeer twijfelachtig of ik wel zou meerijden gezien het slechte weer. Maar de weergoden waren ons goedgezind. Het was fris genoeg maar met de zon erbij deed het deugd om nog eens in buitenlucht te kunnen fietsen. We waren met 12 handbikers/aankoppelfietsen. Om half tien zijn we in groep vertrokken met Ward op kop en een aantal begeleiders die de groep veilig de toer hielpen uitrijden. Onderweg waren er 2 bevoorradingen met koekjes en drankjes. De tocht van 35 km was op 2 pittige hellingen na, vrij vlak. We reden op een rustig tempo om de groep samen te houden wat niet altijd gemakkelijk was. Na de laatste stop hebben we het tempo opgedreven met in de laatste kilometers nog een extra tandje erbij.
Samengevat, voor herhaling vatbaar en een pluim voor de organisatie.

meer fotos, klik hier

Koffieklets bij de Spirit

2011-02-20T06:18:00.000-08:00

Gisteren zaten we gezellig samen met Ward d'Hulster en Luc Van Ryckeghem (=secretaris van the Spirit of Handcycling) bij de familie Kris De Meester in Avekapelle. De club staat nog maar in zijn kinderschoenen en doet zijn best om van de grond te geraken. Ik heb er het volste vertrouwen in dat we nog spannende tijden tegemoed gaan met die mannen, aan organiseren geen gebrek!
De eerste toertocht is voorzien volgende week zondag 27/02. Hopelijk zijn de weergoden ons goedgezind en mogen we daar vele handbikers ontmoeten.
Ondertussen heb ik mijn trainingen hervat, nog op een laag pitje maar voel al verbetering. Ik blijf voorlopig nog veilig binnenshuis op de rollen trainen.

Mountainbiketoertocht - Handbiketoertocht Koksijde

2011-02-16T06:27:00.000-08:00

Op zondag 27 februari is er een toertocht georganiseerd voor zowel mountainbikers als handbikers aan de kust. Voor de mtb'ers zijn er omlopen van 35, 46 en 57 km uitgestippeld. Voor de handbikers is er een aangepast parcours voorzien van 36 km.
Voor meer informatie, klik op deze link.

Verplichte rust

2011-02-15T21:16:00.000-08:00

Ik ben bij mijn sportdokter geweest en moet de rest van de week verplichte rust nemen. Ik weet nog altijd niet wat er met me aan de hand is. Ik voel me nog steeds niet zoals het zou moeten. Hopelijk brengt een bloedonderzoek meer aan het licht. Mijn fiets vliegt dus voor een paar dagen aan kant. Onze kater vindt dat helemaal niet erg en heeft besloten mijn zitje warm te houden tot ik terug groen licht krijg.

Rustig weekendje

2011-02-13T12:03:00.000-08:00

Het voorbije weekend heeft me deugd gedaan. Ik ben nog altijd niet volledig op m'n plooi van mijn trip naar Lanzarote, en dan een weekendje alleen thuis zijn met mijn vrouwtje is in één woord "genieten". We zijn gisteren en vandaag met z'n tweeën vertrokken voor een rustig trainingske van 20km. Het was van vorige zomer geleden dat Ilse nog gefietst had. Voor mij waren deze ritjes ook genoeg, mijn lichaam protesteert bij de minste inspanning.
Mijn companen in Lanzarote hebben vandaag op hun eerste marathon van het seizoen allemaal goed gepresteerd. Ookal weet ik dat ik de juiste beslissing genomen heb met vervroegd terug te komen naar huis, toch wringt het vanbinnen dat ik die koers heb moeten missen. Volgende keer neem ik mijn vrouw mee!

Uitslag TT Lanzarote

2011-02-12T14:56:00.000-08:00

De time trial van vandaag in Lanzarote is voor mijn maten goed verlopen. Volgens hetgeen ik van hen vernomen heb, hadden ze veel wind, maar dat was wel te verwachten.
De volledige uitslag vind je hier .

Bekomen

2011-02-10T11:16:00.000-08:00

Ik ben blij terug thuis te zijn na een zware tegenvaller. De eerste dag was nog de beste van al. Vanaf dan leefde ik nog slechts op wat fruit 's morgens en een kindermaaltijd 's avonds, en voor de rest dafalgan. Ik had constant hoofdpijn en een misselijk gevoel en van trainen was er zo goed als geen sprake. Gisteren ben ik dan een week vroeger dan gepland terug huiswaarts gekeerd. Om 8u20 zat ik al in een taxi richting vliegveld. Iets voor 20 u 's avonds was ik in Zaventem. Van een lange dag gesproken pfff.
De eerstkomende dagen ga ik rusten en bijslapen om mezelf opnieuw op te laden, ook ga ik ten volle genieten van onze eigen keuken want ik ben toch wat kilo's afgevallen ( voor de kenners , mijne tsoenamie is weg haha)
Ik vind het wel spijtig dat ik mijn maten ginder in de steek heb moeten laten. Het zag er allemaal heel mooi uit, maar als je niet goed in je vel zit, kan je van niks genieten. Ik heb nauwelijks iets gezien van het eiland.
Nu ik terug bij mijn vrouwtje ben, zal ik snel terug de oude zijn.

Voor meer fotos klik hier

dag 4 @ Lanzarote - Vuelta Playa Blanca

2011-02-05T11:02:00.000-08:00

Vandaag ging het al een stuk beter met Patrick ginder in het verre Lanzarote. Gelukkig, want het zag er even niet goed uit.
Hij is deze morgen samen met Ward en Stefaan vertrokken met de fiets. Na een 2 tal keren verkeerd te zijn gereden, wat de specialiteit is geworden van Ward, is hij alleen teruggekeerd riching hotel. Op de terugweg kon Patrick aanpikken bij een groepke van 3 man waar Viko Merklein in meereed. Toen die mannen stopten, moest hij echter weer alleen verder. Toen had hij het geluk een groep tegen te komen van een 10 tal handbikers met Micha en Errol erbij. Na een tijdje in het wiel te hangen, moest hij toch alleen weer verder omdat zij de bergen opnieuw in trokken.
Dit is toch al een beter en vooral plezanter verhaal dan wat ik gisteren te horen kreeg.
Morgen gaat hij samen met Ward en Stefaan een rustige training afwerken van 2uur. Vanaf maandag zou het weer iets intenser kunnen worden. Laat ons hopen.

SMART (triggerfinger) & DLS Band - Ik Mis Je Zo (Will Tura)

2011-02-05T02:39:00.000-08:00

Dag 2 & 3 @ Lanzarote - Vuelta Playa Blanca

2011-02-04T11:35:00.000-08:00

Het begin van zijn trainingstage verliep een beetje in mineur. Patrick voelde zich de voorbije 2 dagen niet echt goed in zijn vel. Is het de vliegtuigreis, de griep of blaasproblemen die het hem lastig maken of misschien gewoon wat vermoeid?
Rust houden en kalm blijven is de beste dokter, denk ik. Hij is de voorbije 2 dagen nog niet veel buiten zijn kamer geweest, met uitzondering van een kleine wandeling.
Zijn medereizigers zijn wel al een aantal uren de boel daar gaan verkennen met de fiets.
De communicatie naar het thuisfront verloopt ook moeizaam, de internetverbinding wil niet altijd meewerken, daarom kan ik ook nog geen fotos plaatsen.
Hopelijk gaat het de volgende dagen wat beter ginder en kan ik wat positiever nieuws vertellen.
Wordt vervolgd.
Ilse

1ste dag Lanzarote - Vuelta Playa Blanca

2011-02-02T13:37:00.000-08:00

Zoals gewoonlijk is de nacht voor een vliegtuigreis een ramp. De nacht was ook veel te kort om uitgerust te kunnen vertrekken. Zonder een hap naar binnen te krijgen vertrokken we deze morgen om 4u30 richting Zaventem. Ward, Frank en stefaan waren ook al vroeg op post. Alles verliep zeer vlot bij het inchequen, de toegang tot het vliegtuig had wel vertraging door één of ander lek, dan de vlucht zelf ... die was veel te hobbelig en dus niet goed voor mijn gevoelig maagje.
Bij de aankomst in Lanzarote kregen we ieder 1 begeleider, wat pure luxe is.
De taxi's stonden ons ook al op te wachten, die mannen verschoten wel van de hoeveelheid bagage en de omvang van onze fietsen, ze beslisten uiteindelijk er nog een extra busje bij te halen. Wel grappig om zien.
Onderweg naar het hotel kwamen we al verschillende handbikers tegen, en dat deed deugd. Dat ik daar was om te trainen, was ik al vergeten in al mijn vliegellende.
Het hotel is super... mooie kamers... een fles champagne erbij ... rijkelijk verwend...
Na de korte verkenning in het hotel zijn we op een terrasje in het zonnetje een pizza gaan eten en achteraf nog onze fiets klaar gemaakt voor onze eerste verkenning met de fiets morgen.... wordt vervolgd

Leve de zon

2011-01-30T11:32:00.000-08:00

Vorige week ben ik samen met mijn blaasontsteking gezellig binnen gebleven en heb ik mijn trainingschema rustig op de rollen afgewerkt.
Deze morgen had ik afgesproken met Ward D'Hulster, collage van The Spirit of Handcycling, om in de kempen samen te gaan trainen. Toen we welgekleed buiten kwamen, viel het serieus tegen. De thermometer wees nog steeds op -5, wat zeer koud is en moeilijk om je lichaam warm te houden bij het trainen. Na een korte fotoshoot zijn we vertrokken met als doel 3 u te trainen, maar omdat de zon niet doorbrak en het koud en grijs bleef, zijn we vroegtijdig na 2 u gestopt. Ook onze watervoorraad was bevroren, wat het nog kouder maakte. Eens terug thuis zaten we snel voor de kachel die ons lichaam terug op temperatuur bracht. Dan konden we aan tafel om van een lekkere spaghetti te genieten.
Morgen ga ik nog een laatste keer voor mijn vertrek bij de dokter langs voor de uitslag van mijn bloedonderzoek en pak ik mijn laatste spullen in voor het vertrek naar het zonnige Lanzarote.
Fotoreportage klik hier

Gas terug nemen

2011-01-24T13:18:00.000-08:00

De voorbereidingen voor mijn vertrek naar Lanzarote beginnen vorm te krijgen. Met nog een dikke week te gaan, komt het wel héél dichtbij om ons koud belgenlandje te verlaten naar het veel warmere Canarische eiland. Gisteren ben ik mijn beschermhoes voor mijn fietskader gaan afhalen. De mensen van " de meubelkliniek" in Affligem vonden het een uitdaging om eens iets anders te doen dan zetels te stofferen. Ze zijn er goed in geslaagd en zijn blij met het resultaat.
Ondertussen zijn mijn schouders aan de beterhand, nu blijk ik met een tenniselleboog te zitten hoewel ik nooit tennis haha. Ook voelde ik me al een paar dagen moe en misselijk, daarom ben ik vandaag nog bij de dokter langsgeweest. Ik ben al een stuk geruster nu ik weet wat er aan de hand is. Er zit een beest in mijn waterafvoerpijp. Morgen zal ik daarover meer weten en kan ik aangepaste medicatie nemen om alle beestjes te verdrijven.

Uitgenodigd bij den topper

2011-01-16T06:34:00.000-08:00

Met de warmte van de zon vandaag voel ik me ineens stukken beter, de trainingen verlopen beter, mijn schouders werken mee ... wat heeft ne mens nog meer nodig.
Door de wateroverlast hier in de buurt was ik wel verplicht binnen te trainen. Ik waagde het niet langs de Dender te rijden ookal zijn alle alarmfases ondertussen afgeblazen .
Gisteren hadden we een supergezellig onderonsje bij de Scherpen alias Nico Felies en zijn gezinnetje. T was al even geleden dat we konden bijkletsen en het deed deugd, ik heb er echt van genoten. Ook mijn complimenten voor Christine, die ons zoals altijd lekker verwende met haar culinaire capaciteiten. Dat ik me vandaag voldaan en lui voel, zal daarmee wel te maken hebben ofwel lag het aan het glaasje "teveel" wijn ..... ' t was toch plezant !!

Op naar Lanzarote

2011-01-12T09:06:00.000-08:00

Nu de feestdagen achter de rug zijn, komt mijn reis naar Lanzarote wel heel dichtbij. Nog maar 3 weken en t is zover. Vandaag heb ik mijn fiets afgeleverd bij een stoffeerder uit de buurt om een draagtas op maat te laten maken.

Ik kijk er met een dubbel gevoel naar uit, enerzijds verlang ik naar zon en warmte, anderzijds laat ik mijn vrouwtje en de kids alleen achter, wat ik niet graag doe.

Het trainen thuis verloopt momenteel moeizaam, op een paar buitentrainingen na, zit ik voornamelijk binnen op de rollen, wat niet echt motiverend werkt. Ik kreeg een ander aangepast trainingschema dat ietswat beter te volgen valt binnenshuis.

Voor mij mag het gerust al een paar maanden later zijn, met de vroege winter mag de lente voor mijn part nu al van start gaan. Ik kijk al uit naar het komende koersseizoen.

Training in Zeebrugge en ver daarbuiten.

2011-01-05T10:32:00.000-08:00

Zoals afgesproken kwam Ward D'Hulster vandaag bij ons in Zeebrugge om samen te trainen.
Eerst hadden we een korte fotoshoot langs de zeedijk. Toen we richting binnenland vertrokken, is Ilse ons nog 10km gevolgd met de camera in de hand. Een goede oefening om haar nieuw speeltje te leren kennen. Het resultaat kan je bekijken door op deze link te klikken.
Verder was onze rit toch wel weer afzien omdat we de wind weer tegen hadden. Het tempo was iets milder dan gisteren omdat Ward vandaag wel zijn hartslagmeter om had.
Toen we na 2u30 fietsen ergens aan een wegversperring stonden, liep het een beetje fout. We konden niet anders dan terugkeren om dan terug tegen de wind in een weg naar huis te zoeken. We waren het noorden kwijt. We dachten dat we in de juiste richting reden maar niks was minder waar en we werden opnieuw teruggestuurd omdat fietsers niet toegelaten waren op de grote baan. Toen we een wegwijzer met Dudzele zagen , dachten we dat we goed op weg waren, tot we merkten dat we ineens in Brugge op de ring zaten!!!
Dan werd het ambetant want mijn voedselvoorraad was erdoor en ik had de laatste reep van Ward ook al opgegeten.
Toen we uiteindelijk de rechte baan naar huis gevonden hadden en de kranen in Zeebrugge in de verte konden zien, ging mijn maatje echter nog eens de andere richting uitproberen, al goed dat ik tijdig de bordjes richting Zeebrugge zag staan.
Na bijna 5 uur zijn we dan uitgehongerd thuisgekomen en kregen we een lekker maaltijdsoepke voorgeschoteld.
Les van vandaag: Neem altijd een landkaart mee als je op onbekend terrein bent.
Ik zal mijn voorzorgen al maar nemen voor onze gezamelijke reis naar Lanzarote binnenkort.

Trainen aan zee

2011-01-04T14:05:00.000-08:00

Vandaag stond er een training samen met Ward D'Hulster op het programma.
Toen ik deze morgen opstond, schrok ik me zot... het lag wit buiten !!! Nauwelijks te geloven, wij waren naar de kust gekomen om de sneeuw te ontlopen en dan krijgen we dit!
Toch maar snel alles ingepakt en vertrokken naar Nieuwpoort.
Daar was er gelukkig geen sneeuw! Alles lag er droog en geen modderplassen, zoals bij ons thuis het geval is.
We zijn goed ingeduffeld vertrokken met de wind op kop. Volgens mij hebben ze alle wind in gans België opgespaard en losgelaten in Nieuwpoort en omstreken. Ik heb in gans mijn trainingsleven nog nooit zoveel gegeten om extra energie op te doen om de wind en de koude te kunnen verslaan. Het was de bedoeling om een rustige duurtraining te doen maar daar had onze Husler geen oren naar. Hoe hard hij ook op kop reed, zijn hartslag bleef NUL... hij was zijn hartslagmeter vergeten. Na 3 uur werd hij moe en was ik blij terug thuis te zijn.
Morgen gaan we opnieuw samen op pad, alleen maken we dan Zeebrugge onveilig en dit keer wel met hartslagmeter.

voor meer fotos, klik hier

Eerste buitentraining in 2011

2011-01-02T12:50:00.000-08:00

Allereerst wensen we iedereen het allerbeste toe voor het komende jaar! Voor iedereen een goede gezondheid, en al de rest mag je zelf invullen..
Vandaag ben ik voor het eerst sinds meer dan een maand terug buiten gaan trainen... en het viel me zwaar tegen. De bergskes hier in de buurt waren niet vriendelijk voor me. Ze leken nog gegroeid en leken nog steiler dan vorig jaar. Ook de sneeuw was nog niet overal weggesmolten, met alle gevolgen van dien.
Dat het maar rap zomer wordt.
Morgen vertrekken we naar de kust om daar samen met Ward te gaan trainen.

Voor meer fotos, klik hier .

Happy 2011

2010-12-31T08:15:00.000-08:00

de lang verwachte witte Kerst

2010-12-24T02:12:00.000-08:00

Zoals de mannen in het glazen huis in Antwerpen, zo voelen wij ons nu ook... opgesloten in ons huis, omringd door een wit goedje. Een witte Kerst is het nu wel! Hopelijk komen onze genodigden voor vanavond erdoor. Zoniet zullen we véél te véél moeten eten hahaha.
Aan iedereen een zalige kerst toegewenst van ons allemaal!

slippertjes in de sneeuw

2010-12-19T10:20:00.000-08:00

Mijn trainingschema is ondertussen gewijzigd, op 1 fitnesstraining na, zit ik bijna alle dagen op de fiets, en wanneer mogelijk liefst dan nog buiten. Maar met de sneeuw van de laatste dagen en de voorspellingen voor de komende week, zal ik voorlopig veel voor de stoof moeten trainen. Mijn schouders blijven me ook nog steeds kwellen.
We hebben het weekend doorgebracht in de kempen, wat weer héél fijn was. Toen we deze namiddag terugkwamen, hebben we ten volle genoten van het mooie, besneeuwde landschap. We zochten de verlaten straten op en daar heb ik mijn vrouwtje leren slippen en schuiven in de sneeuw hahaha ze kreeg er niet genoeg van!

wijzing Data Louny - Tsjechië

2010-12-11T12:08:00.000-08:00

De tijdrit en wegrit van het EHC zullen volgend jaar niet begin juli doorgaan maar op zaterdag 18 juni!
Moeilijker te organiseren in onze planning hier thuis, maar het lukt ons wel! Alle data waar ik volgend jaar wil aan deelnemen liggen bijna vast. Nu nog 5 maand wachten en ze zullen hier in België ook wel wakker worden en hun data bekendmaken van de binnenlandse koersen, als het is zoals gewoonlijk 2 weken voor de wedstrijd ...

modder en slijk

2010-12-11T10:10:00.000-08:00

Spirit of Handcycling , Body Coach

2010-12-11T10:06:00.000-08:00

De voorbije week zijn er een aantal knopen doorgehakt.
Om te beginnen hebben we ons lidmaatschap bij Feniks opgezegd, en zijn we voortaan aangesloten bij The Spirit of Handcycling. Waarom? omdat mijn plannen voor volgend jaar meer gelijklopen met die van Ward D'Hulster en Kris Demeester. We trekken samen naar Lanzarote en Kroatië op trainingskamp alsook zijn er veel wedstrijden in het buitenland waar we gezamelijk aan de start staan.
Dan ... na 3 jaar zeuren heb ik mijn vrouwtje eindelijk aan het sporten gekregen. Ik heb alles al geprobeerd maar niks duurde langer dan een paar weken: moutainbiken, wielrennen, skaten, fitnessen, wandelen, .. voortaan gaat ze 3 keer per week "trainen" op de Body Coach bij Leyla . Volgens wat ze zeggen, zou ze daar toch wat spiertjes van moeten kweken.
Vandaag ben ik de eerste keer sinds de waterellende en de sneeuw, buiten gaan trainen, een uurtje de bergskes gedaan. Het deed me goed, alleen had ik veel last van mijn schouders. Maandag maar weer eens bij Pascal binnen springen.

terug thuis na een uitstap naar de kust.

2010-12-05T05:33:00.000-08:00

Gisteren zijn we zoals gepland naar Avekapelle gereden , naar de kerstmarkt tvv The Spirit of handcycling. Omdat het toch wel grillig weer was, was de locatie verhuisd naar binnen in de hangars bij Kris De Meester, wat toch wel een goede zaak was. Ze zijn erin geslaagd om toch veel volk over de vloer te krijgen en iedereen hing aan de lippen van de jeneverstand. Ook ik heb me laten verleiden door de warme jeneverkes met slagroom, kerstworsten, wafels en ook wel een paar pintjes. Achteraf zijn we in Zeebrugge blijven overnachten. Ik sliep al voor ik de zetel raakte.
Zalig om zo gezellig met z'n tweeën onder een dekentje te kunnen nagenieten van een fijne namiddag.

Voor meer sfeerbeelden, klik hier

Kerstmarkt in Avekapelle

2010-12-02T12:31:00.000-08:00

Mijn trainingen op de rollen beginnen te verbeteren. Ik heb ze kunnen afwerken zoals het op papier stond. Maar nu dat mijn rechterschouder beter is, heb ik een knagende pijn in mijn linkerschouder. De kinesist heeft me vandaag eens goed onder handen genomen daarvoor. De massage deed deugd alleen zijn zalfke was ferm fris, ik daverde van tafel gelijk dat het in mijn lichaam drong. Koud dat dat was! Ik zit al de ganse namiddag voor de stoof met ijs op mijn schouder haha geen zicht!! Morgen staan de rollen + de fitness nog op het programma.
Zaterdag gaan we naar de Kerstmarkt in Avekapelle ten voordele van het nieuwe handbiketeam "The Spirit of handcycling" van Ward D'Hulster en Kris De Meester. De gluhwein en jenever zal rijkelijk vloeien, vrees ik. En ik heb geluk want mijn vrouwke is BOB met haar nieuwe sneeuwbanden op haar bakske, anders moest ik aan t stuur draaien.

aftellen naar kerst en nieuwjaar

2010-11-28T10:25:00.000-08:00

Mijn trainingen van de voorbije week zagen er goed uit ... op papier, en daarmee is ook alles gezegd. De rollentraining is zeer tegen mijn zin en ik hou het dan ook niet langer dan 5 tot 15 minuten vol en daar stopt het zowat. De krachttraining is ook héél rustig. Het enige dat ik deze week langer dan een uur gedaan heb, is een grote wandeling met het ganse gezin. Dat deed me deugd, de buitenlucht mis ik toch wel, maar met de lage temperaturen van de laatste dagen vertrek ik niet buitenshuis, de snot- en kopvallingen liggen overal op de loer.
Gisteren heb ik ook nog afscheid genomen van mijn zwarte handbike, het deed me wel iets want ik heb er toch 3 jaar mee gereden. Ik zal de nieuwe eigenaar volgend jaar nog zeker op de binnenlandse wedstrijden ontmoeten. Hopelijk heeft hij er evenveel plezier aan zoals ik gehad heb.
Zaterdagavond bezochten we tante Linda in het ziekenhuis die ondertussen na haar zwaar verkeersongeval, aan de beterhand is. Ik had het bezoek steeds uitgesteld omdat het me emotioneel zwaar ligt. Fijn om te weten dat ze het zo goed doet! Doe zo verder tante!!
Vandaag hebben we met z'n allen de kerstboom versierd! Nooit eerder zo vroeg op het jaar gedaan, maar dat zal wel met het koude winterweer te maken hebben.

trainen, honden en kapotte auto

2010-11-21T13:13:00.000-08:00

De voorbije week ben ik noodgedwongen binnen gebleven om te trainen, mijn trainingsparcours stond nog blank van de zware regenval. Vorig jaar beviel me het trainen op de rollen veel beter dan dit jaar, het is vechten om de minuten door te komen. De powertraining is ook meer fitness geworden omdat ik last heb van een ontsteking in de schouders. Morgen heb ik alweer afspraak bij mijn sportdokter voor het vervolg van mijn trainingschema en ik hoop dat te kunnen volgen zoals het op papier staat.

Gisteren hebben we de EURODOGSHOW in Expo Kortrijk bezocht, waar ik mijn toekomstige hond kunnen bewonderen heb : een Rhodesian Ridgeback. Een prachtdier!!

Deze week staat er nog een bezoek aan de garage op de planning, mijn auto laat me zowat in de steek.
Ik denk dat hij jaloers is omdat wij steeds met de Seat op pad gaan. Ik ben ferm slechtgezind daardoor, t is het ene na het andere ... platte band achter ... batterij ... platte band voor ... ik krijg meer en meer goesting om hem te verkopen.

Voorlopige kalender EHC 2011

2010-11-14T12:04:00.000-08:00

23/04/11 Rosenau RR 44km (Frankrijk)
03/06/11 Oensingen RR (Zwitserland)
04/06/11 Recherswil TT (Zwitserland)
02/07/11 Louny TT (Tsjechië) (nog in onderhandeling)
02/07/11 Louny RR (Tsjechië) (nog in onderhandeling)
06/08/11 Lobbach RR (Duitsland)
13/08/11 Fowlmead TT (Engeland)
14/08/11 Fowlmead RR (Engeland)
30/09/11 Parabiago TT (Italië)
01/10/11 Parabiago RR (Italië)

Rosenau, Louny, Lobbach en Fowlmead staan al in mijn agenda genoteerd!

voorlopige kalender HCT

2010-11-14T11:55:00.000-08:00

08/05/11 Metro Group Marathon Düsseldorf
21/05/11 MLP Marathon Mannheim
29/05/11 Rhein-Ruhr-Marathon Duisburg
05/06/11 Marathon Heidelberg (nog in onderhandeling)
25/09/11 Berlin marathon

Ik hoop 4 van de 5 wedstrijden te kunnen meerijden.

Huisarrest

2010-11-14T10:08:00.000-08:00

Het verlengde weekend is niet verlopen zoals we gedacht hadden. Van woensdag tot vrijdag waren we aan zee, waar we door de regen en de hevige wind niet buiten konden. Enkel ons bezoekje aan onze maat Ward D'Hulster haalde ons uit de zetel. Het was fijn om enerzijds te kunnen napraten over het voorbije seizoen en anderzijds onze plannen van komend seizoen te bespreken waaronder 2 gezamelijke trainingsstages voor begin 2011 in Lanzarote en Kroatië.

Nog eens merci Ward voor de gezellige ontvangst, je bent een geweldige gastheer.

De rest van het weekend brachten we thuis door, en niet zoals voorzien in Heultje. Het was te slecht om buiten te komen. Het voordeel was dat ik goed kunnen trainen heb op mijn fitnesstoestel met behulp van mijn nieuwe trainingspartner, Evy.

Ik zal er maar aan wennen om binnen te trainen te eerstkomende weken, want mijn trainingswegen staan ondertussen overal blank door de overvloedige regenval. De nieuwsbeelden spreken voor zich.

aan de Dender

buikje rond ... en gezond

2010-11-07T12:00:00.000-08:00

Zoals verwacht was de voorbije week héél rustig (de kinderen waren een weekje bij hun papa).

Dinsdag ben ik naar CTO in Leuven geweest om de carbonrugsteun voor mijn rolstoel af te halen.

Wat training betreft heb ik voornamelijk gefitnest en daar stopt het dan ook. Ik ben al serieus gegroeid op bepaalde plaatsen ...... mijn buikje hahaha... het verbod op chips is vanaf heden terug van kracht hier in huis.

Gisterenavond zijn we nog op bezoek geweest bij Hilde (onze getuige) en Frank. Ze bezorgden ons een héél gezellige avond ( die toch wel laat uitgelopen was) en een dineetje om de vingers bij af te likken. Mijn buikje was alweer heel gelukkig !!

rustig aanmodderen

2010-10-31T14:01:00.000-07:00

De weken vliegen voorbij, het is alweer herfstvakantie!
De voorbije week verliep beter, het fietsen ging al vlotter, maar toch zal ik een nieuwe vork voor mijn handbike moeten bestellen omdat ik te gemakkelijk over de grond schuur met het onderste van mijn frame. Ik nam hiervoor al contact op met Sopur in Duitsland en ze beloofden me een andere vork.
De powertraining verloopt ook al vlotter en heb minder stijve spieren.
De herfstwandeling van deze namiddag in Heultje deed me deugd.

spierpijn

2010-10-26T13:11:00.000-07:00

Ik ben ondertussen al een dikke week aan het trainen, met vooral krachttraining op het menu. De eerstkomende 3 weken heeft dat als gevolg .. dat alles pijn doet, alles stijf is. Ik kan met moeite een tas koffie drinken. Ze moeten nog maar wijzen in mijn richting en ik duik al weg. Dat is moeilijk hier in huis met al die knuffeldieren.

Vandaag heb ik een toerke gedaan met Dirk, het ging al stukken beter in mijn nieuwe fiets, alleen nog wat last in mijn nek door de platte lighouding. Ook moet ik nog wennen aan het lage kader, want ik hing vast op een bultje. ik kon niet voor of achteruit. Gelukkig was er een vriendelijke fietser in de buurt die me uit deze hachelijke situatie kon redden. Ferm ambetant anders.

Als ontspanning mocht ik vandaag nog een halloween pompoen maken onder streng toezicht van Renko.

Hij had het voorontwerp op papier gezet en ik mocht zijn project realiseren.

Onze vriend staat buiten en zorgt alvast voor de sfeer.

Handbike Te koop SOPUR SHARK jaar 2007 ......VERKOCHT

2010-10-21T11:11:00.000-07:00

Wegens aankoop van een nieuwe handbike, verkoop ik mijn vorige. Hij is van augustus 2007.
Vraagprijs= 2000€ (nieuw 6500€).

Voor meer inlichtingen, 0475/65.13.58

nieuwe SEAT Alhambra

2010-10-20T09:29:00.000-07:00

Hier is hij dan! Onze grote aankoop. Omdat mijn auto te klein is geworden, of de kinderen te groot, moesten we uitkijken naar iets groter. De nieuwe Alhambra beviel ons het meeste. Alleen was er nog de vraag wie van ons twee zijn auto wou wegdoen. Na lang delibereren heb ik toch gewonnen. Ilse rijdt dus voortaan met ons nieuw machien, dat is een voordeel voor mij want ik heb nu een privéchauffeur want hij is niet aangepast. Nu kan ik onderweg naar de wedstrijden nog meer rusten haha. Na onze testrit van vandaag zou ik eigenlijk ook graag zo eentje hebben. Wie weet ... binnenkort ...

start seizoen 2011

2010-10-18T12:58:00.000-07:00

Vandaag ben ik het nieuwe seizoen begonnen! Ik had een afspraak in Brugge om een conditietest af te leggen. Ze hadden daar een aangepast toestel voor een handbike. Enkel de voetsteunen moesten ze demonteren en ik kon aan de test beginnen. Ik begon er met een bang hartje aan omdat ik toch al een paar weken volledig stil lig. Maar hoe langer de test duurde, hoe beter het ging. Ik was verbaasd over mezelf! Een fijn gevoel eigenlijk! Bovendien staat mijn fiets nog niet helemaal op punt. Ik heb er nog wat sleutelwerk aan om comfortabel te kunnen fietsen en dat zal pas zijn na een aantal serieuze trainingen. Morgen heb ik een afspraak bij mijn trainer om mijn schema's op te stellen en kan ik er weer invliegen. Op naar seizoen 2011!

SOPUR SHARK FMG

2010-10-15T09:24:00.000-07:00

Met dank aan mijn 2 sponsors WESTELSE BETONWERKEN uit Heultje en K&K BETONWERKEN uit Meerhout!

Merci Filip en Kurt !!!

in blijde verwachting van ...

2010-10-13T11:35:00.000-07:00

In blijde verwachting ... van mijn nieuwe fiets!!! Ik kreeg melding dat hij eindelijk geleverd is bij het CTO in Leuven, nu is het nog even wachten tot hij de weg naar Roosdaal vindt.
En dan kan ik een proefrit gaan doen, want het begint wel te vervelen zonder mijn dagelijkse ritjes.
Intussen hebben we niet stilgezeten, en is er nog iets op komst ... tegen volgende week! Het is iets groot en praktisch, en nee Daniël, het is niet hetgeen dat je vermoedde.

Rust

2010-10-08T09:51:00.000-07:00

Ik moest een rustperiode inlassen om op adem te komen van de toch wel hectische maanden, jaja, maar ik had het toch wel anders in gedachten... Nu lig ik echt met mijn pootjes omhoog, ik heb een wondje dat maar niet wil genezen en daarom moet ik met mijn benen omhoog liggen. Plezant is anders.
Ondertussen heb ik ook al mijn fiets binnengebracht bij de fietsenmaker, om hem in orde te zetten voor de verkoop. Mijn nieuwe bike laat ondertussen nog wel op zich wachten, ik begin te denken dat ze hem overal eerst nog moeten showen vooraleer ik hem krijg.
Verder hebben we vandaag nog wat centen uitgegeven maar de levering daarvan is pas in januari...wat dat zou kunnen zijn ... blijft nog even onder ons haha

Keulen afgelast!

2010-10-04T09:21:00.000-07:00

Ons weekend is in mineur verlopen. Eerst de forfait van de deelname aan de mararthon in Keulen omdat ik me niet goed voelde, dan zaterdagmorgen nog beslist om helemaal thuis te blijven ondanks de hotelreservatie ginder, omdat er nog 2 zieken bijgekomen waren in het huishouden. We hebben dus het ganse weekend met z'n allen gerust en veel filmkes gekeken. Vandaag hadden de kinderen vrijaf van school dus geen rust voor mij! De komende 2 à 3 weken ga ik voluit genieten van niks te doen. Zààààlig!

Seizoen gedaan!

2010-10-01T01:27:00.000-07:00

Vorig weekend stond de race in Lichtervelde op mijn programma, waar ik wegens ziekte niet gestart ben. Ook voor de marathon in Keulen dit weekend moet ik forfait geven. Mijn verwachtingen voor de maand september waren eigenlijk vrij hoog, maar sedert de wedstrijden in Colmar Berg ben ik nog niet echt 100% goed geweest. Veel last van mijn buikje, draaierig, moe + een wondje dat maar niet wil genezen. Het verstandigste is dus vervroegd in winterstop gaan en effe wat anders gaan doen.
Morgen vertrekken we wel naar Keulen met het ganse gezin, we hadden het hotel toch al vastliggen. Het zal dus eerder een toeristisch uitstapje worden. Mijn fotograaf wil deze laatste wedstrijd nog wat shoots vastleggen van de marathon.

video Colmar Berg 2010

2010-09-22T14:17:00.000-07:00

Om een beeld te krijgen van onze belevenissen in Luxemburg, kan je het filmpje hieronder bekijken, gemaakt door Vico Merklein. Hij kan nog meer dan keihard fietsen.
Wie goed kijkt, vind er mij ook op terug. Mijn vrouwtje staat er meer op haha
video Colmar Berg 2010

Colmar-Berg wegwedstrijd

2010-09-20T13:23:00.000-07:00

Zondagochtend, een paar uur voor ons vertrek naar het circuit van GoodYear, waar de wegwedstrijd doorging, was ik zoals gewoonlijk weer ziek van de zenuwen. Na het ontbijt zijn we direct vertrokken richting Colmar Berg. Eens ginds aangekomen werd ik al een pak rustiger en ik kon zelfs al terug eten. Dan maar naar de start van de dames gaan kijken. Ward en zijn companen waren ondertussen ook al gearriveerd net zoal Wim Decleir en Jurgen De Neve. Voor het eerst was Nico laatst haha ik had hem dus toch nog met iets geklopt.
Een dik uur voor de race ben ik me rustig beginnen opwarmen want mijn armen voelden nog zwaar aan van de dag voordien. Ik had s avonds nog krampen gehad en was bang dat die zouden terugkomen.
Aan de start stond ik achter Nico en ik had mijn eerste wedstrijdhelft op hem afgesteld. Het ging 2 ronden goed maar halfweg ronde 3 moest ik lossen. Dan maar verder op eigen tempo en wachten tot Ward kwam aanpikken. Ik hoopte dat ik met hem de race kon uitrijden. De volgende ronde waren we al samen, ik wist dat Ward ronde na ronde sterker zou worden en ik mij gewoon moest vastbijten in zijn wiel. De voorlaatste ronde pikten we aan bij een groepje dat ons dubbelde maar dat was mijn doodsteek en ik moest weer alleen verder. De laatste ronde heb ik nog alles gegeven om terug aan te pikken maar het lukte niet meer.
Mijn resultaat is niet wat ik gehoopt had, maar nu weet ik wel hoe zwaar het in Colmar Berg is. Volgend jaar zal ik het me nog wel herinneren.
De volledige uitslag vind je hier.

meer fotos van de wegwedstrijd, klik hier

Tijdrit Colmar-Berg

2010-09-18T13:28:00.000-07:00

Met een klein hartje vertrokken we deze morgen, na al onze pech van gisteren, naar het circuit van GoodYear. Nico Felies en Ward D'Huster met zijn bende waren er ook! Altijd plezant als er maten bij zijn. Zoals altijd bij zo'n wedstrijden stonden alle toppers uit alle verschillende landen ook al op de parking. Een drukke bedoening daar!

De opwarming deed me klein worden, zo een pacours, nooit eerder meegemaakt! Wel de moeite om zien. We moesten 2 rondjes van bijna 4 km rijden voor de tijdrit. Er zaten 3 pittige hellingen in per ronde. De tijdrit is alvast goed verlopen ondanks mijn trainingsachterstand van de laatste maand. De eerste ronde reed ik wel te lang op mijn binnenblad waardoor ik volgens mij toch wel wat seconden verloren ben. Dat is alweer een goede les voor de volgende deelname hier. Mijn tijd was 17min 21. Nico had 16min 45 en Ward 17min35. Ik mag zeggen dat ik een geslaagde dag gehad heb. Hopelijk wordt het morgen ook zo.

meer fotos, klik hier

pech onderweg

2010-09-18T13:06:00.000-07:00

Vrijdag zou een rustige dag moeten geweest zijn, dacht ik, maar het is iets anders verlopen.
S morgens liep het al mis, ik was op weg naar de Dender voor mijn training en ik had al bijna een verkeersongeval (een oudere heer had voorrang van links). Ik was nog van slag hierdoor met als gevolg dat ik mijn fiets liet vallen bij het uitladen, ik lag helemaal in de knoop ergens tussen de auto en de fiets grrr.
Dan tijdens mijn training, reed ik vooraan plat, net op het verste punt van mijn auto. Wetende dat ik met tubes rijd, en die zelf niet terplaatste kan vervangen, was het een gesukkel om terug te geraken. Dan maar snel naar Peter, mijne mekanieker (onze fietsenmaker BCP).
Toen moest ik nog onverwachte boodschappen doen, auto inladen en tot rust komen.
Toen iedereen thuis was van school en werk, konden we eindelijk vertrekken. De GPS gaf 2u30 aan, wat wou zeggen rond 19u ter plaatse in Dirbach.
Maar .. na een uur file begon iedereen op ons te wuiven en rare gebaren te maken. We stonden plat achteraan. AiAi wat nu gedaan?? Om te beginnen konden we de auto helemaal (inclusief fiets, wielen en reservewielen) leeghalen want reservewiel stak ergens onderaan in de koffer. Nadat het reservewiel er op zat, konden we op zoek naar een nieuwe band... ondertussen was het al rond 18u, een nieuwe band vinden was een onmogelijke zaak, band is té breed en niemand heeft die op stock. Ook iedereen sloot zijn deuren om het weekend in te gaan. Daar stonden we dan !!! Ik wou al terugkeren naar huis want met zo een reservewiel is het onmogelijk om naar Luxemburg verder te rijden. Maar dat was buiten mijn vrouwke gerekend. Zij nam de telefoon, belde naar Filip (onze getuige op den trouw) en vroeg een andere auto hahaha dat had ik zelfs niet durven denken of vragen. En jaja, we kregen al direct de Fred (ne goeie maat) zijn auto. Voordat we in Westerlo aankwamen, had Filip al voor een vervangband gezorgd!! De bandenspecialist Colson stond ons zelfs op te wachten ( tot lang na de werkuren) om ons verder te helpen. Uiteindelijk zijn we dan toch in Dirbach aangekomen alleen met wat vertraging, het was 23u!!!
Nen dikke merci aan alle redders van deze hachelijke dag, Merci Peter, Filip, Fred en Paul!!!

op naar Colmar

2010-09-16T14:06:00.000-07:00

De week zit er weeral zo goed als op. Mijn trainingen verliepen vrij vlot, ik had er een goed gevoel bij. Morgen moet ik nog een uurtje losbollen, de auto inladen en dan richting Colmar Berg. Het is de eerste keer dat de kinderen meegaan op een verre verplaatsing! Zij vinden het allemaal zeer spannend. Ze hebben maar 1 ding mee, en dat is hun fototoestel. Elke beweging zal digitaal vastgelegd worden.
Voor mij zal het wel een zwaar weekend worden. Zaterdag is er de tijdrit op een afgesloten circuit nl het testcircuit van Goodyear. Zondag is het dan een wegrit. Van hetgeen ik al gehoord heb, zal het pijn doen.
Vandaag kreeg ik nog een zeer plezant telefoontje van onze fietsenmaker, maar dat verhaal volgt later nog.

de beloofde wafel

2010-09-10T10:21:00.000-07:00

Zàààlig, vrijdagavond, weekend!!
De routine van school, werk en trainen doet me deugd. Deze week heb ik mijn trainingen volledig kunnen afwerken zoals het hoort. Vandaag had ik een groepstraining van dik 3u met Ronny Raket en Den Davy. We hebben een paar tempo's op snelheid gedaan en voor mezelf ging het beter dan de voorbije dagen. Het komend weekend ga ik genieten en met mijn vrouwke ne grote wafel eten en maandag, na een doktersbezoek, hervat ik weer mijn trainingen met de wedstrijd in Colmar-Berg in het vooruitzicht.

Colmar-Berg

2010-09-08T13:32:00.000-07:00

Voor de zoveelste keer nog eens PANIEK. Gisteren kwam ik tot de conclusie dat ik nog niet ingeschreven was voor de wedstrijd in Luxemburg volgend week. Ilse had al wel een huisje gehuurd voor gans het weekend, alles was al geregeld behalve hetgeen wat ik zelf moest doen nl. mezelf inschrijven, dat was ik vergeten. Toen ik nog snel wou inschrijven gisteravond, bleek dat de inschrijvingen al een week gesloten waren. AI, OEI, Shit, wat nu?? Dan maar mijn vrouwtje ingeschakeld... koelbloedig verstuurde ze wat mails naar weet ik veel wie... en bibi mag starten haha... heb ik dat niet goed opgelost?

48u van Oevel

2010-09-05T12:11:00.000-07:00

Na een lange rustperiode van 3 weken, ben ik de voorbije week terug rustig beginnen trainen. Vandaag stond er een handbikewedstrijd in Oevel op mijn programma. Ik was benieuwd hoe het met mijn wedstrijdritme gesteld was want op training was het niet veel soeps. Om 13u stond er een tijdrit van 1 km op het programma, waarbij 4 bochten van 90° moesten genomen worden + op het laatste rechte stuk de wind vol tegen. Ik had mezelf overschat en halfweg had ik mijn armen al opgeblazen.
De wegrit (45 min + 1 ronde) was een mooi parcours, 2 lange rechte stukken en 4 bochten van 90 °. Enige nadeel was dat nergens de wind meezat, anders geen klagen over het prachtige weer. De eerste ronde hebben we in groep afgelegd achter een wedstrijdbegeleider, dan konden we onze vliegende start nemen. Ik heb mijn ritme gezocht en geprobeerd dat aan te houden. Het ging goed behalve dat ik problemen had met mijn versnellingsapparaat, dat is dus werk voor de Peter in de komende dagen.

Uitslag tijdrit en wegrit: gewonnen + wat belangrijk is, een goed gevoel na een week trainen.

Nog een dikke pluim voor de organisatie! Waar ze op het Belgisch Kampioenschap nog 10 officials nodig hadden om er een zooitje te maken van de rondetelling, verliep het hier vlekkeloos met amper 1 teller.

voor meer fotos, klik hier

Wedding Drink

2010-08-29T13:34:00.000-07:00

Onze afterparty gisteren was net zoals ons huwelijksfeest vorig week meer dan geslaagd. Alles, zelfs het 'goede' weer was aanwezig. De gasten waren zelfs al voor ons aanwezig. Iedereen had er zin in om samen met ons te feesten. De flessen met bubbels passeerden in overvloed tot alles leeg was. Dan snel over naar de Paëlla waar onze huiskok, chef Jan, al de ganse dag had aan gewerkt. Zijn recept viel bij iedereen super in de smaak. Het was om duimen en vingers van af te likken. Ons live duo Mission Impossible was ondertussen ook al opgestart. Ingrid en Xavier brachten de sfeer gelijk in de tent. Een aanrader!!
Nadien volgde het dessert, appelcake met ijs en slagroom! Jan en companen konden niet volgen om iedereen te bedienen.
De sfeer zat er goed in, iedereen was tevreden, lachte en maakte plezier. Ons geluk kon niet op. We waren er in geslaagd om in 2 opeenvolgende weken 2 feesten te organiseren en goed af te ronden.
De stress die eraan voorafging bleek echter onnodig te zijn geweest.
Bedankt aan alle aanwezigen om er samen met ons een fijne, geslaagde dag van te maken.

voor meer sfeerfotos, klik hier

nieuwe SOPUR Shark handbike

2010-08-25T14:00:00.000-07:00

Het deed pijn deze morgen om 5u toen de wekker afliep. We hadden een afpraak bij Sopur in Duitsland voor het opmeten van mijn nieuwe fiets. We reden samen met Jo Breugelmans van CTO. Het was een rit van bijna 5 uur. Ginder aangekomen werden we heel hartelijk ontvangen door Erol Marklein. We kregen een uitgebreide uitleg over alle nieuwigheden aan de sopur handbike. Er stonden een aantal testmodellen waarvan ik er één uitgeprobeerd heb. Het verschil met mijn huidige handbike is enorm. Vooral de ligpositie maakt het grote verschil. De rugleuning bestaat uit 3 aparte delen waarmee je je lighouding exacter kan afstellen dan voordien. Na het opmeten kregen we nog een lunch aangeboden die ons weliswaar geweldig smaakte. Rond half 2 namen we afscheid van het aangename team en vertrokken we terug richting Heultje.

Die nieuwe sopur heeft me helemaal betoverd. Het aftellen kan beginnen.

No stress

2010-08-22T14:26:00.000-07:00

Op het deuntje van No Stress vertrokken we zaterdag met de limo naar het gemeentehuis om ons ja-woord te geven. In realiteit stonden we al een halve week stijf van de zenuwen, niet kunnen eten, niet getraind, alleen alles geven voor onze grote dag. De stress werd alsmaar erger. Nooit zoiets meegemaakt. Het is nog 10 keer erger dan aan de start te staan bij een koers. Onbeschrijvelijk! En dat om alleen maar JA te zeggen.
De eerste JA in het gemeentehuis ging vlotjes en de zenuwen waren weg. Maar dan.. de rit naar Heultje voor onze JA nr 2 (en zenuwen x2..) was hilarisch. Eens ginder aangekomen stond iedereen ons op te wachten, wat toch wel heel speciaal was. Over de rode loper, richting altaar voor de plechtigheid in de tuin onder ons prieel. Mijn welkomsttekst had ik ingekort tot een paar zinnetjes, meer kreeg ik niet gezegd. De ceremonie verliep verder prachtig. Niet alleen wij, maar iedereen aanwezig was ontroerd. Daarna kon het feest beginnen. Voor het eerst konden we ademhalen en vloeiden de zenuwen weg. Wat daarna volgde,was genieten. Alle ingredienten waren aanwezig.
Rond middernacht hebben we ons feest als de eersten verlaten, moe en voldaan, om aan onze huwelijksnacht te beginnen. Maar hierover, geen commentaar hahaha
Het was een zalige dag, de zon scheen, iedereen was gelukkig en ik ben getrouwd met de vrouw van mijn dromen.

De komende week ga ik trachten mijn trainingen te hervatten. Het zal pijn doen...

voorbereiding op huwelijk

2010-08-15T13:32:00.000-07:00

Wat mijn trainingen betreft van de voorbije week kan ik heel kort zijn: niks!!! Mijn hoofd staat er niet naar en mijn lijf staakt mee. Voor de wedstrijd in Nettetal (Duitsland) heb ik dan ook forfait moeten geven. Dat een huwelijk zoveel met zich meebrengt had ik nooit gedacht. Alles staat hier in het teken van onzen trouw. Het voorbije weekend was het crossen van hier naar daar om de laatste afspraken te maken. Nog 6 dagen te gaan en het is zover. Deze week zal er van trainen dus ook weer niet veel in huis komen: niks!! Volgende week staat er dan nog een feest op t programma om ons huwelijk te vieren met collega's en vrienden. Het enige wat we niet kunnen bestellen op voorhand is het weer. We zullen wel zien... wordt vervolgd

P A N I E K

2010-08-10T13:22:00.000-07:00

Nog snel een blogske om jullie op de hoogte te houden van onze stressy, drukke dagen. In het voorbije weekend heeft de stressmicrobe ons serieus te pakken genomen. Zaterdag was er nog niks aan de hand, we zaten rustig op de cross in Lachinelle. Daar werden we, ondanks onze overnachtingsplannen daar, weggejaagd door de aanhoudende regen en de modderpoelen. Zondag begon in mineur door de vermoeidheid en alle gevolgen vandien. De geplande wedstrijd in Dendermonde kon onmogelijk doorgaan voor mij. Tevens begon het door te dringen dat ik binnen 2 weken voor het altaar sta... en dat kwam aan !!! Paniek !!!!! Nog minder dan 2 weken en t is zover... t is zo erg dat ik zelfs niet meer kan trainen. De dagen vliegen voorbij en het wordt tijd om de laatste details uit te werken. Mijn fiets blijft voorlopig op stal.

Editiepajot Roosdaal

2010-08-03T07:10:00.000-07:00

Merci Willy voor het mooie artikel.

verslag editiepajot Roosdaal

BK Overpelt 2010

2010-07-31T15:10:00.000-07:00

Wat een dag! Deze morgen ben ik opgestaan en 10 minuten later stak ik er alweer in. Spasmen in mijn darmen waren van zwaar kaliber deze keer. Uiteindelijk ben ik toch vertrokken richting Overpelt voor het Belgisch Kampioenschap Handbike. Onderweg heb ik nog op t punt gestaan om terug te keren, ik voelde me echt niet goed in mijn vel. Daar aangekomen bleek de organisatie alles goed te hebben geregeld qua parking, inschrijving. De opwarming en parcoursverkenning kreeg ik nog een paar keer een opstoot van misselijkheid en braakneigingen. Uiteindelijk was ik tegen de start al veel beter. Ik ben rustig vertrokken en zat goed in een groepje van 3 man. De laatste ronde heb ik nog 2 aanvallen gepareerd en won ik de sprint van ons groepje. Ik was superblij want ik was 3de geworden in het BK, ik had de bronzen medaille! Maar toen begon de klucht... we zouden 2 ronden teveel gereden hebben wat voor mij betekende dat ik mijn derde plaats moest afstaan. Echter niemand heeft ons tijdens de race daarover geinformeerd.
Nadien ben ik mij gaan informeren over de stand en bleek ik plots 6de te zijn???? Ik kon mijn oren niet geloven. Toen ik aandrong op meer uitleg, werden de commissarissen kwaad en verweten me dat ik mijn gedane rondjes maar zelf goed had moeten tellen en .. ze vertrokken .... daar stond ik , net zoals alle andere deelnemers die verkeerd geklasseerd waren. Het opgemaakte klassement van de commissariseen kwam totaal niet met de werkelijke stand overeen!!!! Frustratie alom! Ik heb dan mijn boeltje gepakt en ben kwaad vertrokken. Mij zouden ze hier de eerst komende jaren op het BK niet meer zien.
Later op de avond werd mij bevestigd door Johnny Luyten dat ik uiteindelijk als 3de afgeroepen was.
Hijzelf werd 2de, de winnaar in onze categorie was Jean-François Deberg.

meer fotos vind je hier

de volledige uitslag vind je hier.

Aftellen naar D-Day

2010-07-29T13:37:00.000-07:00

En daarmee bedoel ik niet het BK van komende zaterdag in Overpelt. Wel tellen we af naar onzen trouw op 21/08. Het begint nu wel allemaal in de plooi te vallen. Vandaag mocht ik mijn trouwkostuum gaan afhalen. Ik was blij verrast toen ik mijn tenu zag, eerlijk toegegeven was ik de kleur vergeten, ik wist al niet meer hoe het er juist uitzag. Eens thuis heb ik het moeten verstoppen want mijn toekomstig vrouwtje krijgt het nog niet te zien. Ze zal verschieten want zelfs ik herkende me niet in zo'n sjieke dingen.
Wat mijn trainingen van deze week betreffen, kan ik héél kort zijn: zo goed als niks! Mijn waterleiding en darmen maken me het al een paar dagen weer heel lastig waardoor ik me moe en leeg voel. Ik heb er aan toegegeven en neem zoveel als kan rust, wat al niet simpel is met de huwelijksstress hier in huis.
Ik kreeg vandaag ook nog goed nieuws van west-consultancy, ze hebben mijn srm-systeem in bestelling geplaatst en zou vrij snel geleverd kunnen worden!

Sterkte aan Ward en Bram !!!

2010-07-24T13:38:00.000-07:00

Ward D'Hulster is geveld door galstenen en moest dringend onder het mes. Hij is ondertussen al terug thuis, maar zal nog een tijdje moeten rusten. Een andere tegenslag voor Ward was nog dat ze zijn aanhangwagen voor het transport van zijn handbike gestolen hebben. En dat allemaal op 1 week!

Mijn oude trainingsmakker Bram Van Dyck ligt ook in het ziekenhuis. Na jaren had hij eindelijk zijn rijbewijs voor een side-car in orde gekregen en na 4 dagen hebben ze hem van de baan gereden. Hij is herstellende van een gecompliceerde beenbreuk. Het zal een tijdje duren vooraleer hij hiervan volledig genezen is.

Veel beterschap mannen!

Home Sweet Home

2010-07-24T13:27:00.000-07:00

Vorig weekend hadden we halsoverkop beslist om een weekje in Heultje te verblijven. Een week buiten huis zou ons deugd doen. Het was net een volksverhuizing met al onze fietsen die ook mee moesten. Het was heerlijk om eens te kunnen trainen zonder 1 berg of helling. Thuis vertrekken én thuis aankomen zonder een berg over te moeten was een verademing voor mij. De week was verder goed gevuld ... 3 keer barbeque, een aantal vriendenbezoekjes, een dagje Bobbejaanland en een optreden van Evy op haar danskamp.
Vandaag was het een ongeplande rustdag, de goesting om te trainen was ik in de Kempen vergeten mee te nemen. Nonkel Jo stuurt ze morgen op met één van zijn prijsduiven.