zondag 26 februari 2012
zaterdag 18 februari 2012
Trainingsstage Lanzarote 2012
Mijn verslag over de trainingsstage in Lanzarote is deze keer het tegenovergestelde van vorig jaar. Hoe ellendig ik me daar toen voelde, des te beter voelde ik me nu. De dag van aankomst zag het er eventjes niet zo goed uit want mijn vrouwtje had het er enorm moeilijk mee om haar kroost achter te laten.
Ik dacht al dat we met de volgende vlieger terug naar huis zouden keren, maar na een goede nachtrust was ze al veel kalmer.
Wat we allemaal meegemaakt hebben, is teveel om op te noemen, het was in één woord "genieten".
Mijn trainingen waren in het algemeen vrij kalm. Nadat ik met mijn eerste verkenningstocht er te bruut was ingevlogen, deed ik het daarna een stuk rustiger. Mijn lichaam bevond zich nog in wintermodus.
De avonden waren ook altijd zeer druk. Iedereen verzamelde rond mijn vrouw om haar fotos te kunnen zien en ik geraakte nauwelijks bij haar.
11 februari was wel mijn dagje. Ik was jarig en iedereen wist ervan. Het hotelpersoneel zong luidkeels bij het avonddiner en ik kreeg speciaal een taart en een fles champagne.
Nog een mooie uitschieter was onze rondleiding op het eiland door privé-gids Vico Merklein, hij reed met ons rond tot de zon onderging.
Daags voor de wegwedstrijd was er eerst een tijdrit gepland, maar deze werd vervangen door een promotie toertocht met alle handbikers. Het is eens iets anders en iedereen genoot van de applaudiseerende toeschouwers. Mijn vrouw had het ook getroffen, de baas van het hotel reed met haar voor in een cabrio , vanwaar ze dan makkelijk fotos kon maken. Ze kon haar geluk niet op.
De wedstrijd op zondag is vrij goed verlopen op de laatste 10 minuten na. Het parcours was zwaar met de venijnige knikjes.
We hebben daar een mooie tijd beleefd, om nooit meer te vergeten, met dank aan alle handbikers, directie en personeel van het hotel.
Ik dacht al dat we met de volgende vlieger terug naar huis zouden keren, maar na een goede nachtrust was ze al veel kalmer.
Wat we allemaal meegemaakt hebben, is teveel om op te noemen, het was in één woord "genieten".
Mijn trainingen waren in het algemeen vrij kalm. Nadat ik met mijn eerste verkenningstocht er te bruut was ingevlogen, deed ik het daarna een stuk rustiger. Mijn lichaam bevond zich nog in wintermodus.
De avonden waren ook altijd zeer druk. Iedereen verzamelde rond mijn vrouw om haar fotos te kunnen zien en ik geraakte nauwelijks bij haar.
11 februari was wel mijn dagje. Ik was jarig en iedereen wist ervan. Het hotelpersoneel zong luidkeels bij het avonddiner en ik kreeg speciaal een taart en een fles champagne.
Nog een mooie uitschieter was onze rondleiding op het eiland door privé-gids Vico Merklein, hij reed met ons rond tot de zon onderging.
Daags voor de wegwedstrijd was er eerst een tijdrit gepland, maar deze werd vervangen door een promotie toertocht met alle handbikers. Het is eens iets anders en iedereen genoot van de applaudiseerende toeschouwers. Mijn vrouw had het ook getroffen, de baas van het hotel reed met haar voor in een cabrio , vanwaar ze dan makkelijk fotos kon maken. Ze kon haar geluk niet op.
De wedstrijd op zondag is vrij goed verlopen op de laatste 10 minuten na. Het parcours was zwaar met de venijnige knikjes.
We hebben daar een mooie tijd beleefd, om nooit meer te vergeten, met dank aan alle handbikers, directie en personeel van het hotel.
maandag 23 januari 2012
Eerste stappen met nieuw team
Vorige week gingen we naar de eerste bijeenkomst van mijn nieuwe team "Best of Europe Handbike Team"
De ploeg bestaat uit zowel competitieve als recreatieve leden. Het bestuur wist ons aangenaam te verrassen met de vooruitzichten voor het nieuwe handbike seizoen. Wij moeten natuurlijk allemaal ons steentje bijdragen om de ploeg te laten groeien en onze naam waar te maken. Het bestuur, de renners en ook de mensen achter de schermen staan klaar om erin te vliegen.
Vrijdag, zaterdag en zondag stond al meteen het grootse fietsevenement Velofollies op het programma waar we ons van onze beste kant mochten voorstellen aan het grote publiek. Het was zeer fijn om te ervaren dat vele mensen spontaan uitleg kwamen vragen en ook in onze handbike ter plaatse kropen.
Wim Decleir werd zelfs uitgenodigd in het bekende praatcafé van de beurs waar bekende vlamingen zoals Johan Museeuw, Ludo Dierckxsens e.a. te gast waren.
De ploeg bestaat uit zowel competitieve als recreatieve leden. Het bestuur wist ons aangenaam te verrassen met de vooruitzichten voor het nieuwe handbike seizoen. Wij moeten natuurlijk allemaal ons steentje bijdragen om de ploeg te laten groeien en onze naam waar te maken. Het bestuur, de renners en ook de mensen achter de schermen staan klaar om erin te vliegen.
Vrijdag, zaterdag en zondag stond al meteen het grootse fietsevenement Velofollies op het programma waar we ons van onze beste kant mochten voorstellen aan het grote publiek. Het was zeer fijn om te ervaren dat vele mensen spontaan uitleg kwamen vragen en ook in onze handbike ter plaatse kropen.
Wim Decleir werd zelfs uitgenodigd in het bekende praatcafé van de beurs waar bekende vlamingen zoals Johan Museeuw, Ludo Dierckxsens e.a. te gast waren.
voor meer foto's, klik hier
dinsdag 10 januari 2012
2012
Een nieuw jaar, vol goede voornemens en mooie vooruitzichten. Toch ben ik het jaar gestart met enige tegenvallers. .. We zijn nog maar 10 dagen ver en ik heb al een waslijst van kwaaltjes gehad, om te beginnen 2 dagen koorts, dan een ongelukje gehad waarmee ik op de spoedafdeling te Gent beland ben en daarbovenop nog een blaasontsteking, nog maar te zwijgen over de nevenwerkingen van de antibiotica. Mijn trainingen zijn dan ook wat aangepast.
Met Ilse gaat het ondertussen al de goede richting uit, beetje bij beetje komt ze al meer uit haar zetel.
Binnen 3 weken vertrekken we naar Lanzarote waar de zon er ons hopelijk allebei zal doorhalen.
Met Ilse gaat het ondertussen al de goede richting uit, beetje bij beetje komt ze al meer uit haar zetel.
Binnen 3 weken vertrekken we naar Lanzarote waar de zon er ons hopelijk allebei zal doorhalen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
