Trouwkostuum

Mijn trainingen zijn deze week serieus in het water gevallen. Dinsdag verliep het nog droog, maar vanaf woensdag was het waterpret. Ik wou trainen op de rollen , maar na 3min en 48 sec was het al gedaan. Ik ben dan in de plaats gaan shoppen en heb  mijn trouwkostuum eindelijk gekocht. Ik had dat tot nu uitgesteld omdat ik dat echt niet graag doe, maar ik mag gerust zeggen dat het dik in orde is, zelfs mijn schoenen zijn erbij. Gaat er mij nog iemand herkennen als het zover is????
Vandaag ben ik iets voor de middag vertrokken voor een rustige training, en zoals ik ondertussen al gewend ben, kreeg ik opnieuw de volle lading regen over me heen.... voor de zoveelste keer al. Het is alsof ze hierboven wachten tot ik halverwege mijn training zit om de hemelsluizen open te zetten.

2 keer prijs

Het weekend vloog alweer voorbij! Zaterdag stond er eerst geen training op de planning maar omdat Ilse haar nieuw machien wou testen, ben ik een uur mee gaan losbollen. Ik verschoot ervan dat ze al zo snel reed. S avonds moesten we naar de Kampioenenviering in het Koetshuis gaan. Ilse had me bij verrassing daar aangemeld als zijnde kampioen omdat ik vorig jaar een paar wedstrijden had gewonnen. Ik ging ervan uit dat het enkel handjes schudden, beker ontvangen en een babbelke slaan, zou zijn..... Mmmmmm niet dus!!!!
Een volle zaal, een groot podium en een presentator met een microfoon... ik werd dus op het podium uitgenodigd voor een live interview. De zaal werd muisstil en die man bleef maar vragen stellen. Net mijn favoriete bezigheid. Dat mijn klein zwartje nu maar wacht, mijn wraak zal zoet zijn. Het ergste is dat zij me voortdurend liggen heeft zonder dat ik enig vermoeden heb, ik daarentegen heb véééél plannen en ideeën om haar terug te pakken, alleen de uitvoering laat te wensen over. Maar deze keer .....
Zondag zijn we dan nog samen een tourke gaan doen. Ilse rook de regen en keerde terstonds terug. Ik dus niet. Ik dacht dat het bij een paar druppels zou gebleven zijn, jaja niet dus, ze hadden me goed liggen! Kletsnat ben ik thuisgekomen. Ik mag blij zijn dat ik er geen verkoudheid aan overgehouden heb.
Vandaag was het voor mij een welverdiende rustdag .... en het heeft me deugd gedaan.

Witte pijl

meer fotos, klik hier

Vanaf morgen heb ik een nieuwe trainingspartner, het heeft een tydje geduurd dit jaar voor ik Ilse meekreeg maar eindelijk ist zover. Hopelijk dit jaar geen (ruzie) onderweg, we durven elkaar er al eens afrijden, met als gevolg beeld zonder klank. Ze is nu serieus gedreven om te trainen en dat dankzij haar eerste echte koersfiets. Ik moet wel toegeven dat ik wat jaloers ben op haar fietske. t is een beautyke.

verbetering in zicht

De marathon van zondag in Duisburg heeft tot gisteren in mijn kleren gehangen. Deze morgen vertrok ik voor een rustige training van 2u. Ookal was de zon van de partij en was het  al vroeg héél aangenaam buiten, mijn hoofd stond er niet naar. Ik had op mijn fiets na, niks mee.. mijn pomp, mijn koekskes, mijn kussentje,  ... alles lag thuis, bovendien stonden mijn banden te plat. Wat een begin, maar uiteindelijk viel de training nog best mee. Deze namiddag ben ik nog langsgeweest bij Marc, mijne kinesist, die mijn rug nog eens onder handen genomen heeft. Meestal krijg ik een klopke naar de avond toe, maar dat was merkelijk al beter in vergelijking met de vorige dagen.

spanning alom

t is bijna zover. Onze nieuwe aanwinst is bijna klaar. Ons nieuw fietske staat al, gemonteerd op een paar stukken na, in de etalage bij de Peter. Maar  het moeilijkste deel moet nog komen nl. .. Ilse leren fietsen met klikpedalen. Ik heb er al veel tegen de vlakte zien gaan en t zou zeer doen moest er iets aan de fiets zijn als ze valt.