Sporttest in Brugge.

Zoals gepland reden we vandaag naar het AZ Brugge voor een sporttest. Het is de 2de keer dat ik dit deed en in vergelijking met de eerste keer waren mijn metingen nu beter.

In de loop van volgende week krijg ik de resultaten en kan ik  mijn trainingen daarop  verder uitwerken voor de volgende weken.

Dit weekend vieren we nog de verjaardag van mijn schoonmoeder met een etentje in ons favoriete restaurant in Zeebrugge en trekken we nog wat verder  rond aan de kust.



Vakantie met of zonder hamburger ...

Sinds de trip naar Tsjechië is het rustig. Een tussenstop is wel nodig na het eerste deel van de wedstrijden. De eerste dagen na Louny was ik ziek , alles wat ik de laatste weken niet gehad had, kreeg ik ineens allemaal tegelijk ( hoofdpijn, tandpijn, keelpijn, spierpijn, zware blaasontsteking, koorts,..).
Verplichte rust was dus noodzakelijk.
Sedert begin deze week heb ik mijn trainingen rustig hernomen, met een maximum van 2 uur per dag.
De namiddagen zijn gereserveerd voor mijn zetel en de Ronde van Frankrijk.... Zààààlig!!
Ondertussen ben ik het al goed gewoon om mezelf te verwennen met chips, friet en zuurtjes. Het enige wat nog ontbreekt is een goede hamburger met ajuin, ketchup en mayo.
We hebben er ook nog een verwenweekend bijgenomen om onze eerste huwelijksnacht over te doen. Een romantisch weekendje op hotel met z'n tweeën zonder fiets kan deugd doen.
Naast al deze verwennerijen begin ik wel al te denken aan de komende wedstrijden waarvan Lobbach in augustus de eerste is. Mijn vrouwtje is er ook al klaar voor, ze zou al vertrekken om gelijk welke wielerwedstrijd te gaan fotograferen met haar nieuwe lens.

Louny Tsjechië 2011 EHC

De reis naar Louny zou voor mijn part niet doorgegaan zijn. Ik was moe, mijn trainingen gingen niet meer en de goesting was ver te zoeken. Mijn vrouwtje was echter niet te houden en wilde kost wat kost vertrekken, we zouden ginder wel zien hoe het was.
Ginder aangekomen zijn we alletwee een paar uur moeten gaan platliggen. 9u in de auto zitten valt toch altijd tegen ookal verliep alles heel vlot onderwerg.  Het enige waarvoor we nog uit onze kamer gekomen zijn op de dag van aankomst was voor de inschrijving en een snelle hap in het restaurant van het hotel.
Toen we zaterdagochtend wakker werden was de lucht grijs en alles nat. Dat viel tegen in vergelijking met vorig jaar.
Om 10u34 was de start voorzien van mijn tijdrit. Tijdens de opwarming die ik samen met Jurgen deed, voelde ik wel dat het redelijk goed zat in mijn armen. Het parcours van de tijdrit is de eerste 5 km voornamelijk in dalende lijn, aan het draaipunt gaat alles terug bergopwaarts met wind tegen. In dit laatste stuk lagen 2 zwaardere klimmen. Ik heb overal mijn tempo kunnen houden en ben nergens in moeilijkheden gekomen. Bij de aankomst was ik superblij omdat ik niet ingehaald was door achtervolgers, wat vorig jaar wel het geval geweest was.
Ik was 2 minuten rapper dan vorig jaar. Ik eindigde 18de in het klassement.
Nog een verschil met vorig jaar was mijn recuperatie na de tijdrit. Vorig jaar halfdood, dit jaar na een minuut al terug op adem.
Met de wegrit nog op het programma later op de dag, ben ik terug gaan rusten in het hotel.
Om 16u40 werden we al  verwacht voor de startopstelling van de H2's.
Ruim op tijd waren we ter plaatse, van Jurgen De Neve geen spoor. Waar hing hij nu toch weer uit?
Op een minuut van het startschot verscheen Jurgen dan toch, hij had zich van uur vergist, dacht dat de start een uur later zou zijn.
Bij de start kon ik aanpikken bij de kopgroep, maar ben er niet voor gegaan omdat ik van mezelf weet dat ik hun tempo niet kan volhouden. Ik zat met nog 2 anderen in de 2de groep en ik voelde dat ik de sterkste was. Halfweg de wedstrijd heb ik het verschil gemaakt op een klim en heb ik de rest van de koers alleen verder gereden. Ik kon zonder problemen mijn eigen tempo rijden zonder inzinkingen.
Het laatste kwartier werd het wel zwaar door de hevige wind die was komen meespelen.
Ik ben als 12de over de meet gereden, waar ik zeer tevreden met ben.
's Avonds zijn we met de ganse bende nog naar de prijsuitreiking gaan zien, in de tent gaan eten en ... niet te vergeten, een goei pint gaan drinken!!

Recreatieve wedstrijd Adinkerke van The Spirit of Handcycling

Op weg naar Adinkerke was het nog twijfelachtig of ik wel zou deelnemen aan de wedstrijd omwille van de regen. Gelukkig was het ginder beter dan in ons binnenland. Voor ik het wist stak ik al in mijn fiets en kon ik het parcours gaan verkennen. Bij de opwarming wist ik al gauw dat het mijn dag niet was. Het draaide van geen kanten. En ik kreeg al direct gelijk bij de eerste ronde. Ik zat goed bij de start maar moest de kopgroep snel lossen. De rest van de wedstrijd heb ik zo goed als alleen afgewerkt op mijn eigen tempo. Uiteindelijk ben ik als 4de aangekomen in het totaalklassement en was ik 2de in mijn categorie. Voor t eerst dit jaar kon ik delen in de prijsuitreiking.
Maar  The Spirit had aan alle deelnemers gedacht en iedereen werd beloond voor zijn deelname. Prachtig manoever van die mannen! Merci Spirit!

Fotoreportage van Ilse, op picasaweb.

Nog even doorbijten..

De koers van Görlitz heeft de voorbije week toch doorgewogen. Mijn trainingen waren niet wat ze zouden moeten zijn. Mijn lichaam maakt me duidelijk dat ik aan rust toe ben. Het is nog even doorbijten met 2 koersen op het programma (Adinkerke en Louny) en daarna neem ik welverdiend verlof.
Mijn vrouwtje heeft ondertussen ook nog een jobke bijgekregen, ze is medebeheerder geworden van de fb-pagina "Handcycling in Germany". Ondertussen kent zij al meer volk op de koers dan ikzelf. Ik ben de handbiker geworden van Ilse met die schöne bilder. Met als resultaat dat ze me nu voor iedere wedstrijd zou willen inschrijven. Amai , mijn seizoen gaat nog zwaar worden.