maandag 12 juli 2010
vrijdag 9 juli 2010
1ste verlofweek
De eerste week van ons verlof samen was druk, druk, druk.
Maandag hadden we een paniekaanval voor de organisatie van ons huwelijk en alles wat ermee te maken heeft. We zijn pas tot rust gekomen nadat we s avonds met tweeën een toerke met de fiets hadden gedaan.
Dinsdag hadden we afgesproken met Jon Wiggins en zijn vrouwtje voor het systeem SRM. Hiermee kan je zien aan welke watage je fietst. Het vervangt de hartslagmeter bij de trainingen en zo kan je efficiënter trainen. Zij zien het allemaal zitten om zo een systeem op mijn bike te monteren. Hij toonde me ook "power cranks", ik had er nog nooit van gehoord. Dit zou hij ook uitzoeken of het op mijn bike toepasbaar zou zijn.
Woensdag was een rustdag alhoewel... Ik had een afspraak bij CTO in Leuven voor mijn nieuwe rolstoel. Nadat ze nog wat aanpassingen aan mijn rugleuning aanbrachten, kon ik hem al meenemen naar huis om uit te testen, en dat valt allemaal goed mee. Daarna hebben we nog een tussenstop gedaan in de Kempen bij onze Sooi.
Donderdag zijn we op aandringen van Ilse de bergskes ingetrokken met de fiets. Na 2 uur hing ze wel tussen haar kader en zijn we maar wijselijk naar huis gekomen. Oververhit zijn we dan in actie geschoten want we hadden later op de dag nog een barbeque gepland. Ward D'Hulster ( in Tsjechisch De Husler) en de Scherpe met zijn gezinnetje kwamen napraten over het weekend in Tsjechië. Het was een supergezellige avond!
Deze morgen zijn we met kleine oogjes opgestaan en vertrokken voor een rustige training.
Morgen duiken we de bergskes nog eens in en ik hoop dat Ilse niet meer tussen haar kader hangt want daarna mogen we onze trouwringen gaan afhalen en dat is toch ook heel bijzonder.
Maandag hadden we een paniekaanval voor de organisatie van ons huwelijk en alles wat ermee te maken heeft. We zijn pas tot rust gekomen nadat we s avonds met tweeën een toerke met de fiets hadden gedaan.
Dinsdag hadden we afgesproken met Jon Wiggins en zijn vrouwtje voor het systeem SRM. Hiermee kan je zien aan welke watage je fietst. Het vervangt de hartslagmeter bij de trainingen en zo kan je efficiënter trainen. Zij zien het allemaal zitten om zo een systeem op mijn bike te monteren. Hij toonde me ook "power cranks", ik had er nog nooit van gehoord. Dit zou hij ook uitzoeken of het op mijn bike toepasbaar zou zijn.
Woensdag was een rustdag alhoewel... Ik had een afspraak bij CTO in Leuven voor mijn nieuwe rolstoel. Nadat ze nog wat aanpassingen aan mijn rugleuning aanbrachten, kon ik hem al meenemen naar huis om uit te testen, en dat valt allemaal goed mee. Daarna hebben we nog een tussenstop gedaan in de Kempen bij onze Sooi.
Donderdag zijn we op aandringen van Ilse de bergskes ingetrokken met de fiets. Na 2 uur hing ze wel tussen haar kader en zijn we maar wijselijk naar huis gekomen. Oververhit zijn we dan in actie geschoten want we hadden later op de dag nog een barbeque gepland. Ward D'Hulster ( in Tsjechisch De Husler) en de Scherpe met zijn gezinnetje kwamen napraten over het weekend in Tsjechië. Het was een supergezellige avond!
Deze morgen zijn we met kleine oogjes opgestaan en vertrokken voor een rustige training.
Morgen duiken we de bergskes nog eens in en ik hoop dat Ilse niet meer tussen haar kader hangt want daarna mogen we onze trouwringen gaan afhalen en dat is toch ook heel bijzonder.
maandag 5 juli 2010
afzien
Na de tijdrit ben ik de hele namiddag op bed gaan liggen, tegen 16.30u terug naar buiten de hitte in, dat viel tegen. Drukkend warm en geen zuurstof in de lucht. Toch maar proberen om goed op te warmen, en de spieren los te krijgen. Halfweg mijn opwarming moest ik stoppen en langs de kant gaan staan, kokhalzen, net of alles er weer uitkwam. Dan toch maar naar de start, ik zou wel zien wat het werd.
De wedstrijd :
Het waren rondjes van 2km, 1uur + 1 ronde.
Het was geen meter vlak met een paar gevaarlijke bochten en een venijnige klim.
De start was goed, ik zat bij Nico en Ward in het wiel en van mijn braakneigingen had ik geen last meer. Na 25min wedstrijd kreeg ik het moeilijk. In een snelle bocht bergaf verloor ik telkens 20 meter en na een poos woog dat wel door want eens beneden ging het gelijk weer bergop en had je die snelheid nodig om goed boven te raken. Daar lag dan een bocht van 90° en nog een klim. Ik heb nog geprobeerd hem vol te nemen zoals de rest maar ik stond 2 keer op 2 wielen tegen 40 per uur en de schrik zat erin. Dan maar mijn eigen tempo blijven rijden en hopen op geen zware inzinking.Ik hoopte nog dat er iemand kwam aansluiten of dat ik bij iemand kon aansluiten maar dat geluk had ik niet. Na 40 min had ik het gevoel dat Nico en Ward mij elke ronde gingen dubbelen. De laatste 500meter van koers is Ward dan bij mij gekomen en ben ik in zijn wiel de eindmeet overgegaan.
Ik was 22e van de 28. De kopgroep van 3 hadden 5 ronden meer afgelegd. Dat was net een sneltrein die voorbij kwam.
Na de wedstrijd zat ik niet zo kapot als na de tijdrit ik voelde mij gewoon leeg. Het vat was af... haha
'S avonds toen we gingen eten zijn ze nog wel eens met de voorhamer langsgeweest en moest ik snel terug naar het hotel mijn bed in of ze konden me oprapen.
Zondag, 900km terugrijden met de auto naar huis, dat was al bijna even zwaar als de wedstrijd zelf.
De wedstrijd :
Het waren rondjes van 2km, 1uur + 1 ronde.
Het was geen meter vlak met een paar gevaarlijke bochten en een venijnige klim.
De start was goed, ik zat bij Nico en Ward in het wiel en van mijn braakneigingen had ik geen last meer. Na 25min wedstrijd kreeg ik het moeilijk. In een snelle bocht bergaf verloor ik telkens 20 meter en na een poos woog dat wel door want eens beneden ging het gelijk weer bergop en had je die snelheid nodig om goed boven te raken. Daar lag dan een bocht van 90° en nog een klim. Ik heb nog geprobeerd hem vol te nemen zoals de rest maar ik stond 2 keer op 2 wielen tegen 40 per uur en de schrik zat erin. Dan maar mijn eigen tempo blijven rijden en hopen op geen zware inzinking.Ik hoopte nog dat er iemand kwam aansluiten of dat ik bij iemand kon aansluiten maar dat geluk had ik niet. Na 40 min had ik het gevoel dat Nico en Ward mij elke ronde gingen dubbelen. De laatste 500meter van koers is Ward dan bij mij gekomen en ben ik in zijn wiel de eindmeet overgegaan.
Ik was 22e van de 28. De kopgroep van 3 hadden 5 ronden meer afgelegd. Dat was net een sneltrein die voorbij kwam.
Na de wedstrijd zat ik niet zo kapot als na de tijdrit ik voelde mij gewoon leeg. Het vat was af... haha
'S avonds toen we gingen eten zijn ze nog wel eens met de voorhamer langsgeweest en moest ik snel terug naar het hotel mijn bed in of ze konden me oprapen.
Zondag, 900km terugrijden met de auto naar huis, dat was al bijna even zwaar als de wedstrijd zelf.
zaterdag 3 juli 2010
LIVE vanuit LOUNY (Tsjechië)
Vanmorgen om 10u begon de tijdrit van 15km. Nico en Ward startten achter mekaar met 30 seconden verschil, ik startte nog 4 minuten later dan hen.
Ondanks de hitte en de zenuwen viel het allemaal nog beter mee dan verwacht. Het eerste deel van de rit ben ik niet helemaal voluit gaan rijden omdat ik schrik had van de klimmen in het 2de deel. Toen ik aan de klimmetjes begon ben ik rustig gebleven en niet mijn brute kracht gebruikt. Wat niet wil zeggen dat ik compleet dood zat aan de aankomst. Ik kan gerust stellen dat ik deze tijdrit goed volbracht heb. Gisteren gingen wij d'ervan uit dat we niet boven de 25 gemiddeld zouden komen, maar het zou nu rond de 28 gemiddeld zijn. De resultaten zijn ons nog niet bekend gemaakt.
Straks om 18u is het onze 2de koers, het wegcriterium van 1uur + 1 ronde met een mooie steile klim d'erin die we héél dikwijls moeten overwinnen.
Abonneren op:
Posts (Atom)