De uitslagen staan online: zie onderstaande link
http://handbikesport.de/reportagen/2011/11Rosenau/erg11rosenau.html
zondag 24 april 2011
Rosenau (Fr) EHC
Vrijdagochtend vertrokken we richting Rosenau in Frankrijk voor een trip van bijna 600km. Ginder aangekomen voelde ik me niet echt goed, ik had buikpijn en was misselijk. Was het de stress of iets anders?
Ik ben dan ook maar direkt op bed gaan liggen en na 2 uur wakker geworden. Inmiddels waren Ward, Nico en Frank aangekomen. Nadat iedereen geinstalleerd was in zijn kamer, hebben we met de ganse groep nog genoten van een verfrissing op het terras.
's Anderendaags was het vroeg dag en waren we al voor 8 uur het hotel uit. Er waren 211 inschrijvingen voor de koers en parking vinden zou moeilijk worden.
Daar aangekomen, waren we als eersten bij de inschrijving en toen we buitenkwamen was het er al een drukte van jewelste op de parking. In afwachting van de wedstrijd hield ik me bezig met sandwichkes binnen wringen. Om 11u was de start van de eerste groepen, H3, H4... Onze start was voorzien om 13u15.
Tijdens de opwarming ging het vrij goed, we voelden het aan dat het een snelle koers zou worden.
Omdat ik nr 160 had, stond ik helemaal op de achterste startrij. Nico en Ward stonden ergens halfweg.
Bij het startschot stond ik na een paar meter alweer stil door een voorganger die problemen had met zijn fiets. Eens dat ik daar voorbij was, kon ik aan mijn inhaalrace beginnen. Ik weet nog altijd niet wat er gebeurde maar ik vloog iedereen voorbij. Na ongeveer 7 km zat ik op 50 m van een groep, maar ik voelde dat ik mezelf ging opblazen. Ik heb me dan laten inlopen door de groep achter mij en ben daar een tijdje op kop blijven rijden. Veel samenwerking zat er in deze groep niet. Een paar enkelingen trokken het tempo omhoog, de rest bleef in het wiel hangen. Dan ben ik maar vanachter gaan hangen uit colère, waar ik tot de laatste ronde gebleven ben. Ik voelde me goed en wist dat ik nog overschot had. De laatste 10 km ben ik dan terug op kop gaan rijden. Ook dan was er weeral geen samenwerking vanuit de groep. In de laatste 4km wou ineens iedereen vooraan rijden en werd het serieus gevaarlijk met nog een rotonde in het vooruitzicht. In de sprint van onze groep ben ik nog 2de of 3de geworden. De definitieve uitslag volgt later.
Ik ben benieuwd over ons resultaat maar het belangrijkste voor mij van deze wedstrijd is dat ik er een goed gevoel aan overgehouden heb.
Ik ben dan ook maar direkt op bed gaan liggen en na 2 uur wakker geworden. Inmiddels waren Ward, Nico en Frank aangekomen. Nadat iedereen geinstalleerd was in zijn kamer, hebben we met de ganse groep nog genoten van een verfrissing op het terras.
's Anderendaags was het vroeg dag en waren we al voor 8 uur het hotel uit. Er waren 211 inschrijvingen voor de koers en parking vinden zou moeilijk worden.
Daar aangekomen, waren we als eersten bij de inschrijving en toen we buitenkwamen was het er al een drukte van jewelste op de parking. In afwachting van de wedstrijd hield ik me bezig met sandwichkes binnen wringen. Om 11u was de start van de eerste groepen, H3, H4... Onze start was voorzien om 13u15.
Tijdens de opwarming ging het vrij goed, we voelden het aan dat het een snelle koers zou worden.
Omdat ik nr 160 had, stond ik helemaal op de achterste startrij. Nico en Ward stonden ergens halfweg.
Bij het startschot stond ik na een paar meter alweer stil door een voorganger die problemen had met zijn fiets. Eens dat ik daar voorbij was, kon ik aan mijn inhaalrace beginnen. Ik weet nog altijd niet wat er gebeurde maar ik vloog iedereen voorbij. Na ongeveer 7 km zat ik op 50 m van een groep, maar ik voelde dat ik mezelf ging opblazen. Ik heb me dan laten inlopen door de groep achter mij en ben daar een tijdje op kop blijven rijden. Veel samenwerking zat er in deze groep niet. Een paar enkelingen trokken het tempo omhoog, de rest bleef in het wiel hangen. Dan ben ik maar vanachter gaan hangen uit colère, waar ik tot de laatste ronde gebleven ben. Ik voelde me goed en wist dat ik nog overschot had. De laatste 10 km ben ik dan terug op kop gaan rijden. Ook dan was er weeral geen samenwerking vanuit de groep. In de laatste 4km wou ineens iedereen vooraan rijden en werd het serieus gevaarlijk met nog een rotonde in het vooruitzicht. In de sprint van onze groep ben ik nog 2de of 3de geworden. De definitieve uitslag volgt later.
Ik ben benieuwd over ons resultaat maar het belangrijkste voor mij van deze wedstrijd is dat ik er een goed gevoel aan overgehouden heb.
zondag 17 april 2011
Moerentocht Bulskamp
Vrijdag heb ik sinds lange tijd nog eens 100 km getraind. Het eerste deel van de training was samen met Davy. Het tweede deel heb volgereden tot ik 100 km had op één en dezelfde helling.
Vandaag stond de Moerentocht in Bulskamp op het programma, samen met mijn maten van The Spirit of Handcycling. Deze morgen om 6 u liep de wekker al af, wat toch wel pijn deed. Om half 8 zaten we met het ganse gezin al in de auto richting Avekappele, waar we om 9u afgesproken hadden met de hele bende.
Daar aangekomen kregen we onze nieuwe koersoutfit... plezant !!
Bijna iedereen vertrok daar met de fiets richting Bulskamp voor de inschrijvingen.
Ik ben pas daar in mijn fiets gekropen, anders had ik er opnieuw 100 km moeten doen, en dat was wat veel op een paar dagen tijd. Na de nodige fotoshoots konden we vertrekken.
Mijn vrouwtje reed deze keer niet mee op een quad, maar is ondertussen met de kids de IJzertoren gaan bezoeken, wat voor alle drie een hele belevenis was.
De rit van 75 km was plezant en gemakkelijk want ik hing contant achter brommer Ward.
Na afloop werden we nog getrakteerd door de club op een lekker broodje bij Huize Kris.
Moe en voldaan kwamen we terug thuis. T weekend zit er weeral op! Op naar volgende week!!!
Vandaag stond de Moerentocht in Bulskamp op het programma, samen met mijn maten van The Spirit of Handcycling. Deze morgen om 6 u liep de wekker al af, wat toch wel pijn deed. Om half 8 zaten we met het ganse gezin al in de auto richting Avekappele, waar we om 9u afgesproken hadden met de hele bende.
Daar aangekomen kregen we onze nieuwe koersoutfit... plezant !!
Bijna iedereen vertrok daar met de fiets richting Bulskamp voor de inschrijvingen.
Ik ben pas daar in mijn fiets gekropen, anders had ik er opnieuw 100 km moeten doen, en dat was wat veel op een paar dagen tijd. Na de nodige fotoshoots konden we vertrekken.
Mijn vrouwtje reed deze keer niet mee op een quad, maar is ondertussen met de kids de IJzertoren gaan bezoeken, wat voor alle drie een hele belevenis was.
De rit van 75 km was plezant en gemakkelijk want ik hing contant achter brommer Ward.
Na afloop werden we nog getrakteerd door de club op een lekker broodje bij Huize Kris.
Moe en voldaan kwamen we terug thuis. T weekend zit er weeral op! Op naar volgende week!!!
Voor alle foto's van Ilse, klik hier
woensdag 13 april 2011
Sympathieke, jonge supporters
Maandag en dinsdag waren rustige trainingsdagen, omdat ik nog wat naweeën (lees : zware armen) had van de wedstrijd in Korschenbroich. Het was toch zwaarder geweest dan dat ik dacht.
Dinsdag op training ben ik onderweg nog een paar zagers tegengekomen, mensen die enkel bij goed weer met de fiets buitenkomen, en die denken dat alles en iedereen moet wijken voor hen. Triestige mensen!!
Toen mijn training voorbij was en ik terug alles wou inladen in de auto, had ik ineens 2 jonge helpers. Ze waren erg geïnteresseerd in mijn fiets en carbonwielen. Ze zeiden zelfs "Meneer" tegen mij. Ze stelden me honderd-en-één vragen over het handbiken, de wedstrijden, mijn rolstoel, auto, ... kortom ze wilden alles weten. Ik lag plat van t lachen, ze waren ongeneerd eerlijk en enthousiast. Zo zouden er meer mogen rondlopen.
Vandaag ben ik vertrokken samen met Davy en Raket voor een lange training. We reden langs de Dender de taalgrens over. Toen we terugkeerden hebben we een paar keer een tandje bijgestoken. Het was al lang geleden dat ik nog zo een training gedaan had.
Dinsdag op training ben ik onderweg nog een paar zagers tegengekomen, mensen die enkel bij goed weer met de fiets buitenkomen, en die denken dat alles en iedereen moet wijken voor hen. Triestige mensen!!
Toen mijn training voorbij was en ik terug alles wou inladen in de auto, had ik ineens 2 jonge helpers. Ze waren erg geïnteresseerd in mijn fiets en carbonwielen. Ze zeiden zelfs "Meneer" tegen mij. Ze stelden me honderd-en-één vragen over het handbiken, de wedstrijden, mijn rolstoel, auto, ... kortom ze wilden alles weten. Ik lag plat van t lachen, ze waren ongeneerd eerlijk en enthousiast. Zo zouden er meer mogen rondlopen.
Vandaag ben ik vertrokken samen met Davy en Raket voor een lange training. We reden langs de Dender de taalgrens over. Toen we terugkeerden hebben we een paar keer een tandje bijgestoken. Het was al lang geleden dat ik nog zo een training gedaan had.
zondag 10 april 2011
2de wedstrijd van 2011 Korschenbroich
Om 9u vanmorgen waren we al weg richting Korschenbroich, ruim op tijd om de mogelijke drukte ginder voor te zijn. Vorig jaar was het een zoektocht geweest om alleen nog maar ingeschreven te geraken. We arriveerden als eerste op de parking waar we wel meteen weggejaagd werden door een manneke van het rode kruis, maar na wat discussie excuseerde hij zich en mochten we wel blijven staan. Beetje bij beetje kwamen andere ploegen aangezet. Ook mijn zenuwen waren van de partij. Een uur voor de start ben ik toch rustig beginnen opwarmen. Aan de start reden we eerst een gezamelijk ronde om dan definitief te kunnen starten. Bij het startschot vertrok iedereen behalve diegene die juist voor mij stond, hij had problemen met zijn fiets waardoor ik gelijk achteraan in het peleton stak. Voor mij en een collega van Team Medica reed een groep van 3 man waar we probeerden bij aan te sluiten, maar al na de 2 de ronde was er bij hen een valpartij, de laatste daarvan was uit de bocht gevlogen waardoor wij zo goed als stil stonden. De rest van de koers ben ik bij mijn maat gebleven, die het meeste werk voor mij heeft gedaan. De laatste 2 rondes heb ikzelf kop getrokken. In de laatste 300m voor de finish heeft hij me dan welverdiend voorbijgestoken.
Na de koers was er de prijsuitreiking. Mijn compagnon was 5de geworden en stond nog op het podium.
Vico Merklein werd algemeen eerste.
Meer fotos van Ilse, klik hier
Na de koers was er de prijsuitreiking. Mijn compagnon was 5de geworden en stond nog op het podium.
Vico Merklein werd algemeen eerste.
Meer fotos van Ilse, klik hier
Abonneren op:
Posts (Atom)