Sympathieke, jonge supporters

Maandag en dinsdag waren rustige trainingsdagen, omdat ik nog wat naweeën (lees : zware armen) had van de wedstrijd in Korschenbroich. Het was toch zwaarder geweest dan dat ik dacht.
Dinsdag op training ben ik onderweg nog een paar zagers tegengekomen, mensen die enkel bij goed weer met de fiets buitenkomen, en die denken dat alles en iedereen moet wijken voor hen. Triestige mensen!!

Toen mijn training voorbij was en ik terug alles wou inladen in de auto, had ik ineens 2 jonge helpers. Ze waren erg geïnteresseerd in mijn fiets en carbonwielen. Ze zeiden zelfs "Meneer" tegen mij. Ze stelden me honderd-en-één vragen over het handbiken, de wedstrijden, mijn rolstoel, auto, ... kortom ze wilden alles weten. Ik lag plat van t lachen, ze waren ongeneerd eerlijk en enthousiast. Zo zouden er meer mogen rondlopen.

Vandaag ben ik vertrokken samen met Davy en Raket voor een lange training. We reden langs de Dender de taalgrens over. Toen we terugkeerden hebben we een paar keer een tandje bijgestoken. Het was al lang geleden dat ik nog zo een training gedaan had.

2de wedstrijd van 2011 Korschenbroich

Om 9u vanmorgen waren we al weg richting Korschenbroich, ruim op tijd om de mogelijke drukte ginder voor te zijn. Vorig jaar was het een zoektocht geweest om alleen nog maar ingeschreven te geraken. We arriveerden als eerste op de parking waar we wel meteen weggejaagd werden door een manneke van het rode kruis, maar na wat discussie excuseerde hij zich en mochten we wel blijven staan. Beetje bij beetje kwamen andere ploegen aangezet. Ook mijn zenuwen waren van de partij. Een uur voor de start ben ik toch rustig beginnen opwarmen. Aan de start reden we eerst een gezamelijk ronde om dan definitief te kunnen starten. Bij het startschot vertrok iedereen behalve diegene die juist voor mij stond, hij had problemen met zijn fiets waardoor ik gelijk achteraan in het peleton stak. Voor mij en een collega van Team Medica reed een groep van 3 man waar we probeerden bij aan te sluiten, maar al na de 2 de ronde was er bij hen een valpartij, de laatste daarvan was uit de bocht gevlogen waardoor wij zo goed als stil stonden. De rest van de koers ben ik bij mijn maat gebleven, die het meeste werk voor mij heeft gedaan. De laatste 2 rondes heb ikzelf kop getrokken. In de laatste 300m voor de finish heeft hij me dan welverdiend voorbijgestoken.
Na de koers was er de prijsuitreiking. Mijn compagnon was 5de geworden en stond nog op het podium.
Vico Merklein werd algemeen eerste.

Meer fotos van Ilse, klik hier

een week later

Mijn eerste wedstrijd is al geklasseerd, ik was tot half in de week toch moe. Woensdag was de vermoeidheid verwerkt en kon ik opnieuw beter trainen. Als het aan mij zou liggen, zou ik er serieus invliegen op training, maar mijn trainer houdt me rustig zoniet ben ik binnen de maand volledig opgebrand.
Donderdag ben ik toch de bergskes hier gaan opzoeken en ik heb er eentje gevonden die bleef duren, de naam moet je mij niet vragen, ik belandde uiteindelijk ergens in Geraardsbergen.
Vrijdag  had ik nog een rustige training ookal had ik serieus last met mezelf, het was mijn dag niet, mijn gsm kwijt en gevonden onder de auto waar je dan net in bij kunt, in huis bleef ik achter iedere deurklink hangen, in mijn fiets zitten en de koffer nog openstaan, achter t stuur zitten in de auto en merken dat de sleutels nog in de koffer liggen, in de douche zitten zonder zeep en handdoeken vergeten...
Vandaag heb ik mijn volle wielen nog eens getest, wat ik altijd doe daags voor een wedstrijd, alleen viel het me op dat ze geweldig veel lawaai maakten. Ik dacht dat het was omdat ik er bij deze fiets meer met mijn hoofd tussen lig, maar wat bleek achteraf ... de assen zaten verkeerd.
Wonder boven wonder heb ik mijn fiets vandaag nog eens gepoetst, het begint routine te worden. Ik heb deze fiets al meer opgeblonken dan de vorige in 3 jaar tijd.

1ste wedstrijd 2011 : Kehl Duitsland

De eerste wedstrijd van 2011 is gereden.
Zaterdag vertrokken we met gans het gezin richting Strassbourg. Het Duitse stadje Kehl ligt net langs de overkant van de Rijn. Na bijna 5 uur rijden waren we ter plaatse. Het hotel, de omgeving en het mooie weer bracht ons al direct in vakantiestemming. De zenuwen voor de wedstrijd werden  bijna verdrongen. Rond 18u was familie Felies ook ter plaatse.  Nico had er echt zin in.
Zondagmorgen ... dag van de wedstrijd ...zoals altijd 't zelfde .... zenuwen, geen eetlust, goesting om naar huis te keren!!
We hadden alle tijd om op te warmen want de wedstrijd was pas om 14 u . Het was een vliegende start achter een auto. Ik zat gelijk goed in een groepje van 5 man. In de derde ronde was er een spectaculaire crach in ons groepje, de koprijder ging uit de bocht en vloog het decor in. Toch wel even verwarrend.
Ik had me voorgenomen om mezelf niet op te blazen in de eerste rondes maar halfweg wedstrijd moest ik toch lossen. .. en dat deed pijn. Ik had eigenlijk meer problemen verwacht bij het bochtenwerk en het schakelen met mijn nieuwe fiets, maar dat viel allemaal redelijk mee. Het valt me wel tegen dat ze me uit het wiel gereden hebben. Ik eindigde 18de van de 36 in het totaal klassement en 8ste van de 14 B-rijders.
Deze koers is om te onthouden voor volgend jaar. Alles was dik in orde daar, ondanks mijn ontgoocheling over mijn eindresultaat.

volledige uitslag klik hier
fotoreportage Ilse klik hier

Bongo ... of Kongo ??

Mijn eerste wedstrijd... eindelijk .. of toch niet, ik ben niet te genieten en iedereen die in mijn buurt komt zal het geweten hebben. Ik heb vandaag al minstens 5 keer ambras gehad tegen mezelf. Gelukkig zijn ze dat hier al gewend en negeren ze me dan.
De voorbije week verliep goed. Dinsdag ben ik met Ronny Raket gaan trainen, hij heeft me meegenomen naar de BONGO berg, of was het nu de KONGO berg??? Deze berg ligt ergens richting Geraardsbergen en daar ergens naar links ?? Bongo of Kongo, ik heb KingKong niet gezien.
Donderdag stond ik op weerverlet en moest ik  binnen trainen op de rollen. Alhoewel, van trainen is er niet veel in huis gekomen, ik ben de ganse dag met de stofzuiger in de weer geweest. 's morgens toen Evy de barkast opendeed, had onze kater Lola het geniale idee om er eens een kijkje in te nemen!!!! Hij sprong midden in de wijnglazen met veel scherven tot gevolg.. zouden die scherven mij misschien geluk brengen?
Vandaag ben ik nog bij Peter, mijn fietsmaker, langsgeweest om tubes te laten vervangen. Daar ziet Peter mij niet graag mee aankomen, als hij klaar is met de tubes hangt er meer lijm aan hem zelf dan aan de tube. hahaha ... schoon om zien altijd..
De stickers van mijn sponsors hangen ook sedert deze week op mijn fietskader! Merci mannen!!!